De School

Club als kunstproject

Het nieuwe jaar werd in De School afgetrapt met het uitblazen van haar eerste kaarsje. De club bestaat nog maar een jaar en is nu al erg populair. Hierdoor ligt de 24-uursclub regelmatig onder het vergrootglas: de stappen die de club zet worden nauwlettend in de gaten gehouden. De hoge verwachtingen na de sluiting van Trouw hebben daar ongetwijfeld aan bijgedragen. Maar vergelijk de jonge club in Amsterdam West niet met die inmiddels gesloten kolos aan de Wibautstraat. De School is een compleet nieuw project, met aan het roer van de muzikale programmering Luc Mastenbroek (26). Stichting N8BM A’DAM maakt met Mastenbroek de balans op en filosofeert over de maatschappelijke rol van clubcultuur.

Over de opening van ‘de nieuwe Trouw’ (2009 – 2015) werd in Amsterdam al maanden gespeculeerd, maar het was notabene de Westkrant die in de zomer van 2015 de primeur had: in de oude ROC aan de Doctor Jan van Breemenstraat zal De School openen. Een restaurant, cafe en sportschool en club onder één dak. Voor de muzikale programmering werd Mastenbroek aangetrokken. Geen onbekend gezicht voor het team van Post CS, dat eerder verantwoordelijk was voor 11 en Trouw. In die laatste club was Mastenbroek een graag geziene gast. Hij coördineerde het Trouwboek en was daarnaast onder de mantel van Malawi betrokken als resident dj.

Op het moment dat Mastenbroek gevraagd werd had hij nog nooit een boeking gedaan. “Ik had ook niet zakelijke ervaring of enig blijk daarvan. Ik studeerde nog Filosofie en Nederlands. Dus dat was een heel verrassende keuze,” vertelt Mastenbroek, “Waarom ik dan toch ben gevraagd? Omdat ik wel veel met muziek bezig was en daarover een sterke mening had.”

“Ik zie de clubnacht als een project dat wordt gedragen door de wisselwerking tussen personeel, dj’s en publiek”

Ter voorbereiding op zijn functie had Mastenbroek een hoop huiswerk te doen: veel muziek luisteren en veel dj’s leren kennen. In het geheim, want de plannen voor De School waren toen nog niet openbaar. “Ik heb heel lang de tijd gehad om rustig na te denken over wat ik wilde. Ik had toen nog geen netwerk, kende geen buitenlandse dj’s persoonlijk en zat eigenlijk helemaal niet in de scene. Ik kende geen mensen uit Berlijn, ik was nog nooit van m’n leven in Ibiza geweest en ging niet naar afterparty’s. Ik was wat dat betreft een buitenbeentje.”

Die onafhankelijk positie brengt voordelen met zich mee, legt Mastenbroek uit: “Ik hoefde nog niet te denken in geldbedragen of aan mensen waaraan ik wat verplicht was.” Het leek Mastenbroek daarom een goed idee om voornamelijk samen te werken met een vaste groep lokale dj’s. “Dat zijn mensen die benaderbaar zijn benaderbaar zijn, die naar de club kunnen komen en waarmee ik een paar dagen later nog een koffie kan drinken over hoe de avond was. Zij kunnen makkelijker commentaar kunnen geven en advies geven hoe dingen die beter kunnen.”

Inmiddels is de club een jaar open en kan er worden teruggekeken op het debuutjaar van De School. Over de bezoekersaantallen hoeft de club volgens Mastenbroek niet te klagen (“die zijn goed”), maar aan de reacties van de artiesten en het publiek hecht hij meer waarde. “Die waren het afgelopen jaar heel goed en dat maakt het voor iedereen heel leuk om hier te werken.” Uit de dynamiek tussen alle mensen die bijdragen aan De School haalt Mastenbroek de meeste voldoening. “Ik zie de clubnacht als een project dat wordt gedragen door de wisselwerking tussen personeel, dj’s en publiek. Als die positief is dan komt het altijd wel goed.”

Maatschappelijke rol
Al decennia vervullen clubs een belangrijke rol in de maatschappij. Het is een plek om je sores te vergeten, gelijkgestemden te vinden en jezelf kunnen zijn. De geschiedenis kent legio voorbeelden die dat onderstrepen. Een voorbeeld dicht bij huis: de Amsterdamse RoXY (1987 – 1999). Veel mensen voelden zich binnen de muren van een iconische club pas écht thuis.

Anno 2017 heeft de club voor veel mensen nog steeds dezelfde betekenis. Het dient ieder geval een belangrijke sociale functie. Mastenbroek noemt de interactie die plaatsvindt binnen de muren van een club uniek. “Mensen zijn zes uur lang in dezelfde ruimte, waar ze met elkaar en de muziek bezig zijn. Vroeger waren er veel meer plekken waar mensen samen kwamen. Plekken waar je bijvoorbeeld ook mensen met andere achtergronden en leeftijden kon ontmoeten.”

“We hebben ongeveer al het licht uitgezet, het geluid hard, de zaal vol met rook. Er was gewoon niks te zien, dus ook niks over te zeggen”

Nachtleven is kunst
De School biedt veel ruimte voor kunst. Zo werkte de club voor de expositieserie Tijdgenoten samen met kunstplatform LIMA en was er tijdens de eerdere editie een samenwerking met het Stedelijk Museum. Als onderdeel van de huidige expositie zijn op verschillende plekken in de club videoinstallaties te zien van kunstenares Donna Verheijden. Zelfs op het unisex toilet (in De School zijn alle wc’s genderneutraal) hangt een flatscreen waarop werk van Verheijden wordt getoond. “Kunst kan een hele goede toevoeging zijn tot het nachtleven,” vertelt Mastenbroek, maar volgens hem loopt kunst en nachtleven allemaal in elkaar over: “Het nachtleven ís kunst. Er zit daar helemaal geen scheiding tussen. Muziek is kunst, de manier waarop mensen dansen is kunst, de manier waarop mensen met elkaar dansen is kunst, licht is kunst.”

Tijdens de openingsnacht van De School was de clubzaal pikdonker. Een bewuste keuze, verklapt Mastenbroek. “Tijdens de openingsnacht is natuurlijk heel Amsterdam aanwezig. Iedereen wilt er natuurlijk iets over zeggen. Is het beter dan Trouw? Hoe ziet de ruimte eruit? We hebben ongeveer al het licht uitgezet, het geluid hard, de zaal vol met rook. Er was gewoon niks te zien, dus ook niks over te zeggen. Of dat kunst is? Ja, er is niks te zien, maar dat is natuurlijk ook conceptuele kunst: Een ruimte met alle lichten uit.

Je ziet ook dat visueel kunstenaars uitgaanscultuur ook interessant vinden. De manier hoe mensen zich uitdossen, maar ook het idee dat mensen in dorpen met een soundsystem het bos in gaan om hele nachten te dansen. Dat is visueel gezien natuurlijk een cadeau.”

Het nieuwe
Mastenbroek moet lachen als we vragen naar de plannen voor 2017. “Die vraag krijg ik vaker. Zeker van muziekjournalisten die altijd op zoek zijn naar het ‘nieuwe’. Ik maak dan altijd het grapje: we gaan precies hetzelfde doen als vorig jaar. Natuurlijk is dat niet helemaal zo, maar wel een beetje. Ik denk dat dat mij als programmeur vorig jaar een beetje kenmerkte, dat ik niet opzoek ben naar het nieuwste, of iets dat groot gaat worden.

Ik kies liever voor de mensen die ons hebben geholpen en goed bij ons passen, ik wil voor hen zorgen, naar hen luisteren en dit proberen samen uit te bouwen. Natuurlijk niet met alleen dezelfde dj’s de komende vier jaar, maar dat loopt vanzelf wel. En dan komen zij, vanuit Job of Elias, of vanuit buitenlandse dj’s zoals Ben UFO, die mailen mij vanzelf weer met toffe nieuwe namen. En dan kan hij of zij weer iemand zijn die kan uitgroeien tot een steen in het bouwwerk.”

Tijdens Nacht voor de Nacht

Staan op het affiche van De School Tama Sumo en Elias Mazian. Minimale leeftijd is 21 jaar. Tickets voor dit evenement koop je hier.

 Met de passe-partout krijg je toegang tot dit evenement en alle andere evenementen van de Nacht voor de Nacht. Met het bezoeken van een van de deelnemende clubs steun je Stichting N8BM A’DAM en daarmee ook de clubcultuur van onze stad.

naar Facebook event / naar website club

Locatie

Doctor Jan van Breemenstraat 1, Amsterdam