Fela Donker

creatieve duizendpoot

Illegale feesten organiseren, het nachtleven van creativiteit voorzien, programmeren bij Sugarfactory, over de wereld reizen en bevindingen vastleggen op canvas: het is slechts een greep waar Fela Donker zich mee bezighoudt. Stichting N8BM A’DAM ging met de creatieve duizendpoot in gesprek. 

Ha Fela, hoe is het allemaal begonnen?
“Ik ben opgegroeid in Rotterdam, wat vroeger wel een ruige stad was. Ik ging veel naar Nighttown daar, en verder was ik overal en nergens. Ik was 17 jaar toen ik voor het eerst bij Mysteryland over het hek klom — ik heb er drie uur over gedaan voor het lukte. Uiteindelijk ging ik door de sloot. Toen ik daar dan eindelijk stond en al die mensen op die grote heuvel zag, was dat gewoon magisch. Dat zijn van die momenten die heel bijzonder voor mij zijn.”

Dus je trok van Rotterdam langzaam richting Amsterdam. Je hebt ook illegale feesten neergezet in Leiden, toch?
“Ja, daar hebben we onder meer illegale feesten in een kraakpand georganiseerd. Dat pand lag naast het centraal station en was niet afgetimmerd, maar juist heel open. Er traden bandjes op, een theatercollectief heeft een voorstelling gegeven en we stelden ons op als een galerij. De Rabobank heeft ons zelfs nog een tijd gesponsord, dus ja, we waren heel creatief en ondernemend bezig. Vanuit daar is het allemaal ontstaan, en dat is geëindigd in jaren reizen.”

Waar ben je zoals geweest?
“Ik heb drie maanden in Vietnam gezeten, ben daarna naar Thailand, Cambodja en Kenia gegaan en weer daarna was ik acht maanden in Australië. We vonden het heel tof echt met de locals om te gaan, dus niet als toeristen te gedragen, maar ons aanpassen en tussen hen proberen te leven. We zijn in stammen geweest waar je normaal niet moet komen als blanke jongen.”

“We konden niet in woorden met ze communiceren, maar we spraken via kwasten en kleuren”

Met wie was je daar?
“Met mijn broers Dali en Tun, met wie ik ook in Donker Collective zit. Achter elk portret of schilderij dat we daar maakten zat een groot verhaal. We konden niet in woorden met ze communiceren, maar we spraken via kwasten en kleuren. Als je zo’n hutje naschildert waar zij al hun hele leven wonen, opent dat echt wat bij die mensen.”

Kun je wat meer vertellen over Donker Collective?
“Dat is zo’n acht jaar geleden ontstaan in Leiden. Toen was er nog Source Festival, en het team vroeg of wij geïnteresseerd waren in een samenwerking met een bekende Nederlandse fotograaf, Paul Bergen. We zijn toen over zijn foto’s heen gaan schilderen en er kwam een expositie uit, die in Ekko werd gehouden.”

Jullie vader is kunstschilder, dus in dit geval valt de appel niet ver van de boom?
“Nou, ik ben niet bij mijn vader opgegroeid en werd altijd juist een beetje een andere richting opgeduwd. Maar het ging toch jeuken denk ik. We zijn het eigenlijk gewoon gaan doen, zonder opleidingen.”

Schilder je nog steeds zo veel?
“Een stuk minder, je komt er gewoon niet mee rond. Nadat we terugkwamen van het reizen, vielen we een beetje in een gat. We zijn naar Nachtlab gegaan en hebben toen Het Kunstenaarsbal georganiseerd, wat in vier jaar is doorgegroeid naar het Tropenmuseum en de Stadsschouwburg.”

Je verzorgt ook de programmering bij Sugarfactory, hoe vul jij de club aan?
“Ik zoek de combinatie op tussen het nachtleven en creativiteit door middel van live acts en aankleding; ik wil exposities op die manier meer body geven. De Sugarfactory is ook echt gestart om die koppeling te maken. Ik vind echt dat een nacht meer beleving moet hebben. Het mag van mij dus wel iets spannender, bijvoorbeeld via live acts en meer een experience te bieden. Misschien heeft niet iedereen daar behoefte aan, maar als mensen dat zich gewoon over hen heen laten komen, hebben ze zo’n unieke ervaring dat ze het tof vinden.”

Nacht voor de Nacht 25 februari 2017 Amsterdam Fela Donker
foto door Texas Schiffmacher