Ilja Multigroove

“Voor of na de Elementstraat is voor dance hetzelfde als voor of na Christus”

Ilja (zijn achternaam houdt hij liever privé) is de eigenaar van Multigroove: één van de eerste organisaties die 26 jaar geleden illegale feesten gaf. In fietstunnels, opengebroken loodsen en in de Elementstraat. Samen met vrienden dokterden ze plannen uit om de politie voor te zijn en het publiek naar de muziek te leiden. Inmiddels organiseert de doorgewinterde raver Multigroove in de Westerunie en het enige nachtfestival van Nederland, in de bossen van Apeldoorn. Zijn band met de Westerunie is nauw. De industriële infrastructuur en de geur doen hem denken aan zijn krakerperiode.

Hoe gaat het in de aanloop naar zaterdag?
“Aanstaande weekend organiseren we Multigroove in de Westerunie. De hele productie tot aan het evenement duurt maanden. Als het dan ineens bijna zo ver is, blijft voor mij altijd nog steeds zo’n apart gevoel. Zelfs na 25 jaar voel ik nog adrenaline en vind ik het spannend.  Alles waar we met het team zo lang naartoe hebben gewerkt komt dan samen. Ik ben een perfectionist, en ook best een chaoot en das niet de beste eigenschap voor een organisator. Ik heb oprecht respect en waardering voor het team en de mensen om mij heen. Soms ben ik een onmogelijk figuur. Maar de passie voor de muziek en het feest is er nog steeds.”

Voor de jonkies, wat is Multigroove?
“Multigroove is een van de eerste rave organisaties. Wij gaven feesten in de fietstunnel onder de A10, in de buurt van de Bijlmerbajes en de Shell op de NDSM. Het werd steeds meer een kat- en muisspel met de politie. Ze lasten onze deuren dicht, namen onze toiletten in beslag. Toen kregen we een gastlocatie: de Elementstraat in het Westelijk havengebied. We gaven er 61 illegale feesten. Het eindigde met een inval van de politie en wij moesten 25 dagen de cel in. Daar, op de Elementstraat, daar is hardcore, rave en oldstijl geboren. Voor of na de Elementstraat is voor dance hetzelfde als voor of na Christus.”

Hoe is het ontstaan?
” Toen ik net zestien was ben ik van een internaat weggelopen. Een woning krijgen was lastig, dus dan ga je kraken. Dan leer je de stad wel goed kennen, ken ik je vertellen. In 1988 kwam ik via mijn werk op house feestjes terecht. Ik werkte in een coffeeshop met wat vrienden en wij gingen altijd naar de illegale house party’s. Er was nog geen Facebook, dus je wist het van elkaar of van rondslingerende foldertjes. Tijdens die feesten dachten wij; dit kunnen we beter. Als Amsterdamse straatjongen wist ik wanneer welk gebouw leegstond of gesloopt zou worden. Als maandag de sloop er in zou gaan, gaven wij zaterdag een feest.”

Dat klinkt als een heel bruisend leven. Vind je het nu niet saai dat alles achter de rug is?
“Ik moet zeggen dat ik het een andere romantiek vind. Het was vroeger echt wij tegen het systeem. Als je jong bent is dat heel spannend en erg leuk. Je bent onbevangen en hebt geen planning. Nu organiseer ik o.a. Ground Zero in Apeldoorn, waar 15.000 tot 20.000 man op afkomt. Een stad op zich. Dat is anders, maar daar krijg ik nog steeds enorme voldoening uit. De business is wel harder geworden, dat vind ik jammer. Vroeger hielp je ook een andere organisatie als dat kon. Nu is het vooral ellebogenwerk. Ieder voor zich.”

Is er tegenwoordig zoveel concurrentie?
“Grote partijen proberen de markt te beheersen. Door andere organisaties er niet tussen laten, locaties exclusief voor zichzelf houden en dj’s boeken onder voorwaarde dat ze niet op een ander festival staan. Ik zit in de underdog positie, waar ik me lekker in voel. Het houdt me creatief en eigenwijs. Wij ontdekken veel nieuwe talenten. Zoals bijvoorbeeld de hardcore artiest Partyraiser, inmiddels uitgegroeid tot de hardcore dj van dit moment. Die is bij Multigroove doorgebroken. Maar ook Pavo en hardcore-icoon Dano waren onderdeel van Multigroove.”

Wat is jouw relatie tot de Westerunie?
“Die club heeft de uitstraling van een loods die ik vroeger wel eens kraakte op de Oostelijke Handelskade in Amsterdam. Nu staan daar allemaal hele mooie woningen, vroeger wilde je daar niet dood gevonden worden. Cacaoloodsen, dikke muren en grote stalen balken met haken eraan, een treinspoor ernaast, prostituees, condooms en naalden op de grond. De Westerunie is het oude energiebedrijf van de gemeente, dat zie je er aan alle kanten vanaf. Stevige muren, ijzeren balken. Een echt underground gevoel. Ze hebben een onwijs goed geluidssysteem, meerdere zalen en een kampvuur op het terras. Dat past bij Multigroove.”

Eind dit jaar verschijnt er een boek over Multigroove. Geschreven door Arne van Terphoven van uitgeverij Mary Go Wild

Tijdens Nacht voor de Nacht draait Wendel Sield in RADION.
Lees hier het artikel over RADION.

foto door Raymond van Mil