Nederland

Lars Dales

Nederland en Detroit Swindle snappen elkaar ineens

Als er een deur dichtgaat, gaat er elders een open – een uitspraak die Lars Dales en Maarten Smeets kunnen beamen. Dales moest Smeets ontslaan omdat hij veel te serieuze house draaide, wat niet paste in de avonden die Dales programmeerde. Hierna gingen de twee aan tafel zitten en kwamen ze erachter dat ze dezelfde liefde hadden voor Motown, hiphop en house. Ze begonnen “te kloten” in de studio en Detroit Swindle werd geboren. Dales vertelt over ballen hebben, het begrijpen van Nederland en samenwerken met Smeets.

Om even mee te beginnen, hoe gaat het nu met jullie?
“Hartstikke goed! We hadden wat weekjes vrij tijdens de feestdagen en straks gaan we op tournee in Amerika. We zijn ook lekker in de studio bezig geweest en hebben twee remixen af, werken aan een nieuwe EP en gaan in maart drie weken werken aan een eventueel album.”

Jullie hebben één album op de planken, gaat dat veel verschillen met het nieuwe?
“Als we terugkijken op Boxed Out, ons eerste album, dan vinden achteraf gezien dat dat veel beter had gekund. Mensen zijn er nog steeds helemaal gek op en er staan ook nummers op waar ik echt trots op ben, maar er zijn ook tracks waar we misschien iets langer bij stil hadden moeten staan. Die valkuil willen we nu vermijden. Dat doen we door de tijd te nemen om een goede selectie te maken. Ik wil nu met iets komen waarbij mensen denken ‘hè, hebben jullie dat gemaakt?!’”

“Ik ben hartstikke enthousiast over het niveau van muziek maken waar we nu op zitten”

Hoe denk je zo’n reactie te krijgen?
“We moeten een beetje ballen hebben om er bijvoorbeeld een aantal luisterdingen op te zetten die wij tof vinden. Iets experimenteler, iets elektronischer. We hebben nu twee tracks waar geen percussie in zit, alleen maar geluid. Ik vind dat heel vet, maar ik weet niet wat onze fans daarvan gaan denken.”

Hoe gaat dat proces in z’n werk?
“We zitten heel de dag lekker te kloten, op te nemen en te knippen. We hebben zoveel hardware inmiddels, dat gebruiken we ook allemaal. Daarvoor was heel veel gebaseerd op de computer. We hebben een nieuwe live set-up. Ik ben hartstikke enthousiast over het niveau van muziek maken waar we nu op zitten.”

Kun je wat meer vertellen over die nieuwe live set-up?
“Het is zo leuk omdat het lijkt dat je een band bent. Je bent heel vrij in wat je allemaal gaat doen. Ik werk nu veel met mijn toetsenist Lawrence. Ik zeg bijvoorbeeld, ‘laten we nog vier bars pakken’, en dan gaan we gewoon door. Dan trek je in één keer alle percussie weg, en gaat hij alleen maar feelen. Dat is het leuke aan live, het is een uitdaging.”

Hoe sta je tegenover een dj-set?
“Je kan er alle kanten mee op, dat is ook zo gaaf. Het leukste vind ik de all-nighters. Je neemt mensen helemaal mee in de sfeer die je neerzet. Het is dan niet zo dat wij de dj’s zijn, en zij het publiek, nee – je staat er met z’n allen. Dat heb je met een live set minder, want je bent volledig geconcentreerd op de show. Daardoor heb je minder door hoe hard de mensen losgaan.”

Produceren, live-sets doen, dj-sets draaien: zoals je er lovend over vertelt klinkt jouw werk als de leukste baan van de wereld.
“Leuk is het zeker, maar soms ook heel zwaar; je moet het vak niet onderschatten. Elke reis kost je minimaal vijf uur, ook als je gewoon naar Parijs vliegt. Na een tour ben je helemaal leeg en kijk je scheel. Ook op sociaal vlak is het lastig; jij bent er nooit als je vrienden vrij zijn, zij zijn er nooit als jij vrij bent. Je moet een bepaalde mindset hebben om dat aan te kunnen. Gelukkig zijn wij met z’n tweeën en vinden we het nog steeds goed met elkaar. Ik kan me moeilijk voorstellen dat je dit in je eentje moet doen, ik heb respect voor de mensen die dat kunnen.”

Je hebt ook je eigen avonden geprogrammeerd bij de Club Up, het was geloof ik zelfs de plek waar je begon met draaien. Hoe is dat gegaan?
“Klopt, ik was vanaf het begin al betrokken met de Club Up. Ik kwam in contact met de programmeur van de Kring (kunstenaarssociëteit dat het pand deelt met de Club Up red.) toen zij bezig waren met het opzetten van de Club Up. Toen ben ik er meteen ingestapt met het concept Blockparty. Dat was ook het moment dat ik begon met muziek draaien die ik zelf tof vond. Het Amsterdamse nachtleven was destijds best fancy en hip, Club Up was een beetje alternatief. Er kwamen leuke, frisse mensen die ik niet op mijn andere evenementen zag, dat vond ik heel leuk. Ik kwam er zo vaak en zag veel dezelfde mensen dat we echt een familiegevoel hadden met z’n allen. Het was één van de eerste clubs waar ik een Leftfield-ish gevoel had. Daarnaast was het ook de stap naar Detroit Swindle.”

Hoe ging dat eigenlijk toen jullie net samen begonnen te produceren?
“Voordat ik Maarten kende boekte ik hem weleens voor avonden die ik organiseerde. Maar ik moest hem soort van ontslaan omdat hij voor die avonden te serieuze house draaide. Toen ik na een tijdje ook een beetje klaar was met de wat commerciëlere sets, kwam ik Maarten weer tegen en raakten we aan de praat over de muziek die we goed vonden. Hij kwam bij me langs in de studio. Vanaf dat moment zaten we er elke week en kwam er opeens een EP uit. Die had een vriend zonder ons medeweten naar Huxley’s nieuwe label gestuurd. Door een foutje kwam die veel te laat uit. Onze tweede EP tekenden we bij Dirtcrew – uiteindelijk kwamen dus beide releases twee weken achter elkaar uit. Dus in één keer twee volle EP’s, van een naam waar niemand wat van had gehoord. Het was zo van: ‘wow, wie zijn die guys?’. We brachten in het eerste jaar vijf EP’s uit, dus niemand kon meer om ons heen.”

“In Claire was het publiek laatst aan het hossen, dat heb ik nog nooit meegemaakt”

Jullie lijken daarna meer te zijn gaan touren in het buitenland dan in Nederland.
“Als Detroit Swindle hebben we nooit een basis in Nederland gelegd, omdat we allebei wat anders deden. Heel gek eigenlijk, dat we internationaal veel bekender zijn. Wij beginnen Nederland nu eigenlijk pas te begrijpen en andersom. Het is toch wel een fijn gevoel als je ook in je eigen land kan draaien en muziek kan brengen.”

Waarom begrijpt Nederland opeens Detroit Swindle en vice versa?
“Elke keer als we draaien, gaat het helemaal leip. Vorige keer in de Claire zat het publiek te hossen als we een bepaalde discotrack draaiden. Dat zie je niet zo vaak in Amsterdam. Mensen zijn vaak een beetje blasé, ze hebben alles wel gezien, óf ze zitten lekker aan de drugs en staan lekker te ‘viben’. Maar echt, dat hossen heb ik nog nooit meegemaakt, echt gruwelijk. We snappen elkaar opeens.”

Merk je ook zulk soort veranderingen in het buitenland?
“Ja. In het begin draaiden we weleens in Frankrijk en daar vonden we geen reet aan. Maar nu is dat land helemaal aan. Ik weet niet wat er is gebeurd, maar er heeft echt een omslag plaatsgevonden; ze gaan in een keer helemaal los. En Engeland was eerst de beste markt, maar dat begint nu vertroebeld te raken omdat er zoveel gebeurt. Je moet daar heel specifiek kijken naar welke club je gaat. In sommige clubs word je bijvoorbeeld alleen geboekt voor je naam en dan sta je alleen maar voor Sjonnies te draaien.”

Nacht voor de Nacht 25 februari 2017 Lars Dales
foto door Texas Schiffmacher