Tahko

meest betrokken resident van de stad

Wie wilt weten waar Melvin van Pelt alias Tahko zoal resident is geweest hoeft alleen zijn tattoo’s te bekijken. Zo prijkt er o.a. het logo van Tram 10 op zijn arm — de house/techno avond van Panama, waar Van Pelt regelmatig achter decks staat. Hoe dat precies is gekomen? Tijd voor een goed gesprek met deze behoorlijk productieve dj en producer. “Voor mij is muziek nog steeds een uiting en niet perse een product.”

Je bent ooit begonnen in een metalband, hoe ben je uiteindelijk bij techno terecht gekomen?
Klopt, tot mijn vijftiende. Maar ik werk niet zo heel erg goed in bandformaties. Dus dat ging niet zo lekker. Vrienden van mij waren ook bezig om met Fruity Loops elektronische muziek te maken. Ik probeerde het ook, en samen met het draaien viel het allemaal op zijn plek. Ik mixte van alles. Ik zocht wel vaak de duistere vibes op, dat kwam dan vanuit de metal. Pas later ben ik in een dieper gaan draaien. Eerst een beetje deep techhouse en dat ging steeds harder. Nu draai ik meestal boven de 130bpm. Ook in het produceren voel ik me steeds meer thuis in techno.

Hoe gaat het produceren?
Ik heb van alles gedaan. Van kunstenaar tot fotograaf. In produceren heb ik nooit mijn interesse verloren. Het is het enige dat mijn spanningsboog wel aankan — ik kan me er helemaal in verliezen. Dan zit ik met een vriend in de studio en is het ineens middernacht, dat heb je dan niet door. Moet je weer je vriendin bellen: ‘Sorry, ik zou om 6 uur thuis zijn!’. Het is mijn manier om mij te uiten. En labels pikken het ook steeds vaker op.

Je hebt in het verleden best veel uitgebracht, komt er binnenkort nog een nieuwe release aan?
Ik heb inderdaad veel uitgebracht, maar ik sta niet achter alles meer, haha. Mensen zeggen dat je moet wachten tot je kwalitatief goeie platen hebt. Dat vind ik maar een commerciële insteek. Alsof je alleen muziek moet maken voor de verkoop. Ik vind het juist tof als iemand mij op Beatport opzoekt en alle tracks langsgaat, dat je dan mijn groei als artiest hoort. Voor mij is muziek nog steeds een uiting en niet perse een product.

Hoe ben je bij Panama terecht gekomen?
Ik ben gevraagd door Timo (Lassche programmeur red.). We zijn ondertussen goede vrienden geworden. Na twintig boekingen heb ik Tram 10 op m’n arm laten tatoeëren. Ik was een keertje in de Panama en toen draaide ze house in de tweede zaal. Timo vroeg of ik even wilde draaien. Ik had toevallig mijn usb bij me. Na afloop drukte hij me voor de gein vijftig euro in mijn hand, zo van ‘lekker gedraaid pik!’ Daarvan heb ik die tattoo laten zetten. Ondertussen heb van al m’n residenties tattoos. Als ik dan met geheugenverlies in het bejaardentehuis zit kan ik daaraan terugdenken

Panama lijkt soms het buitenbeentje in de Amsterdamse clubscene, hoe denk jij daarover?
Panama heeft naam opgebouwd in het Sneakerz tijdperk, toen was dat samen met de Powerzone dé club. Tegenwoordig weten mensen vaak niet waar ze Panama moeten plaatsen. Als je naar Shelter of Claire gaat, dan weet je dat wat je kunt verwachten. En bij de Panama doen ze verschillende dingen. 80’ en 90’s party’s voor dertig plussers. Externe partijen die techno doen, of eigen avonden. Of een dubstep nacht, het is een hele diverse club. En tijdens ADE staat er vijf dagen lang een a-list line up.

Wat mis je in het Amsterdamse aanbod?
In het aanbod mis ik Studio 80, dat was de plek in het centrum waar je goed los kon. Momenteel leeft de discovibe in het centrum, en dat is tof, maar ik kan daar minder mee. Ik snap wel dat een locatie als De School aan de rand van de stad gaat zitten. Liefhebbers gaan er toch wel heen, het is niet laagdrempelig. En dat is prima, maar in de 80 kwamen dan toch toeristen of gelikte gastjes die dan voor het eerst in aanraking komen met techno en die plekken moet er ook zijn.

Nacht voor de Nacht 25 februari 2017 PanamaLees hier het artikel over Panama.

foto door Texas Schiffmacher