Nacht voor de Nacht 25 februari 2017 De School

De School - Club als kunstproject

De School

Club als kunstproject

Dit artikel verscheen voor Nacht voor de Nacht-editie 2017. 

Het nieuwe jaar werd in De School afgetrapt met het uitblazen van haar eerste kaarsje. De club bestaat nog maar een jaar en is nu al erg populair. Hierdoor ligt de 24-uursclub regelmatig onder het vergrootglas: de stappen die de club zet worden nauwlettend in de gaten gehouden. De hoge verwachtingen na de sluiting van Trouw hebben daar ongetwijfeld aan bijgedragen. Maar vergelijk de jonge club in Amsterdam West niet met die inmiddels gesloten kolos aan de Wibautstraat. De School is een compleet nieuw project, met aan het roer van de muzikale programmering Luc Mastenbroek (26). Stichting N8BM A’DAM maakt met Mastenbroek de balans op en filosofeert over de maatschappelijke rol van clubcultuur.

Over de opening van ‘de nieuwe Trouw’ (2009 – 2015) werd in Amsterdam al maanden gespeculeerd, maar het was notabene de Westkrant die in de zomer van 2015 de primeur had: in de oude ROC aan de Doctor Jan van Breemenstraat zal De School openen. Een restaurant, cafe en sportschool en club onder één dak. Voor de muzikale programmering werd Mastenbroek aangetrokken. Geen onbekend gezicht voor het team van Post CS, dat eerder verantwoordelijk was voor 11 en Trouw. In die laatste club was Mastenbroek een graag geziene gast. Hij coördineerde het Trouwboek en was daarnaast onder de mantel van Malawi betrokken als resident dj.

Op het moment dat Mastenbroek gevraagd werd had hij nog nooit een boeking gedaan. “Ik had ook niet zakelijke ervaring of enig blijk daarvan. Ik studeerde nog Filosofie en Nederlands. Dus dat was een heel verrassende keuze,” vertelt Mastenbroek, “Waarom ik dan toch ben gevraagd? Omdat ik wel veel met muziek bezig was en daarover een sterke mening had.”

“Ik zie de clubnacht als een project dat wordt gedragen door de wisselwerking tussen personeel, dj’s en publiek”

Ter voorbereiding op zijn functie had Mastenbroek een hoop huiswerk te doen: veel muziek luisteren en veel dj’s leren kennen. In het geheim, want de plannen voor De School waren toen nog niet openbaar. “Ik heb heel lang de tijd gehad om rustig na te denken over wat ik wilde. Ik had toen nog geen netwerk, kende geen buitenlandse dj’s persoonlijk en zat eigenlijk helemaal niet in de scene. Ik kende geen mensen uit Berlijn, ik was nog nooit van m’n leven in Ibiza geweest en ging niet naar afterparty’s. Ik was wat dat betreft een buitenbeentje.”

Die onafhankelijk positie brengt voordelen met zich mee, legt Mastenbroek uit: “Ik hoefde nog niet te denken in geldbedragen of aan mensen waaraan ik wat verplicht was.” Het leek Mastenbroek daarom een goed idee om voornamelijk samen te werken met een vaste groep lokale dj’s. “Dat zijn mensen die benaderbaar zijn benaderbaar zijn, die naar de club kunnen komen en waarmee ik een paar dagen later nog een koffie kan drinken over hoe de avond was. Zij kunnen makkelijker commentaar kunnen geven en advies geven hoe dingen die beter kunnen.”

Inmiddels is de club een jaar open en kan er worden teruggekeken op het debuutjaar van De School. Over de bezoekersaantallen hoeft de club volgens Mastenbroek niet te klagen (“die zijn goed”), maar aan de reacties van de artiesten en het publiek hecht hij meer waarde. “Die waren het afgelopen jaar heel goed en dat maakt het voor iedereen heel leuk om hier te werken.” Uit de dynamiek tussen alle mensen die bijdragen aan De School haalt Mastenbroek de meeste voldoening. “Ik zie de clubnacht als een project dat wordt gedragen door de wisselwerking tussen personeel, dj’s en publiek. Als die positief is dan komt het altijd wel goed.”

Maatschappelijke rol
Al decennia vervullen clubs een belangrijke rol in de maatschappij. Het is een plek om je sores te vergeten, gelijkgestemden te vinden en jezelf kunnen zijn. De geschiedenis kent legio voorbeelden die dat onderstrepen. Een voorbeeld dicht bij huis: de Amsterdamse RoXY (1987 – 1999). Veel mensen voelden zich binnen de muren van een iconische club pas écht thuis.

Anno 2017 heeft de club voor veel mensen nog steeds dezelfde betekenis. Het dient ieder geval een belangrijke sociale functie. Mastenbroek noemt de interactie die plaatsvindt binnen de muren van een club uniek. “Mensen zijn zes uur lang in dezelfde ruimte, waar ze met elkaar en de muziek bezig zijn. Vroeger waren er veel meer plekken waar mensen samen kwamen. Plekken waar je bijvoorbeeld ook mensen met andere achtergronden en leeftijden kon ontmoeten.”

“We hebben ongeveer al het licht uitgezet, het geluid hard, de zaal vol met rook. Er was gewoon niks te zien, dus ook niks over te zeggen”

Nachtleven is kunst
De School biedt veel ruimte voor kunst. Zo werkte de club voor de expositieserie Tijdgenoten samen met kunstplatform LIMA en was er tijdens de eerdere editie een samenwerking met het Stedelijk Museum. Als onderdeel van de huidige expositie zijn op verschillende plekken in de club videoinstallaties te zien van kunstenares Donna Verheijden. Zelfs op het unisex toilet (in De School zijn alle wc’s genderneutraal) hangt een flatscreen waarop werk van Verheijden wordt getoond. “Kunst kan een hele goede toevoeging zijn tot het nachtleven,” vertelt Mastenbroek, maar volgens hem loopt kunst en nachtleven allemaal in elkaar over: “Het nachtleven ís kunst. Er zit daar helemaal geen scheiding tussen. Muziek is kunst, de manier waarop mensen dansen is kunst, de manier waarop mensen met elkaar dansen is kunst, licht is kunst.”

Tijdens de openingsnacht van De School was de clubzaal pikdonker. Een bewuste keuze, verklapt Mastenbroek. “Tijdens de openingsnacht is natuurlijk heel Amsterdam aanwezig. Iedereen wilt er natuurlijk iets over zeggen. Is het beter dan Trouw? Hoe ziet de ruimte eruit? We hebben ongeveer al het licht uitgezet, het geluid hard, de zaal vol met rook. Er was gewoon niks te zien, dus ook niks over te zeggen. Of dat kunst is? Ja, er is niks te zien, maar dat is natuurlijk ook conceptuele kunst: Een ruimte met alle lichten uit.

Je ziet ook dat visueel kunstenaars uitgaanscultuur ook interessant vinden. De manier hoe mensen zich uitdossen, maar ook het idee dat mensen in dorpen met een soundsystem het bos in gaan om hele nachten te dansen. Dat is visueel gezien natuurlijk een cadeau.”

Het nieuwe
Mastenbroek moet lachen als we vragen naar de plannen voor 2017. “Die vraag krijg ik vaker. Zeker van muziekjournalisten die altijd op zoek zijn naar het ‘nieuwe’. Ik maak dan altijd het grapje: we gaan precies hetzelfde doen als vorig jaar. Natuurlijk is dat niet helemaal zo, maar wel een beetje. Ik denk dat dat mij als programmeur vorig jaar een beetje kenmerkte, dat ik niet opzoek ben naar het nieuwste, of iets dat groot gaat worden.

Ik kies liever voor de mensen die ons hebben geholpen en goed bij ons passen, ik wil voor hen zorgen, naar hen luisteren en dit proberen samen uit te bouwen. Natuurlijk niet met alleen dezelfde dj’s de komende vier jaar, maar dat loopt vanzelf wel. En dan komen zij, vanuit Job of Elias, of vanuit buitenlandse dj’s zoals Ben UFO, die mailen mij vanzelf weer met toffe nieuwe namen. En dan kan hij of zij weer iemand zijn die kan uitgroeien tot een steen in het bouwwerk.”

Tijdens Nacht voor de Nacht

Staan op het affiche van De School Tama Sumo en Elias Mazian. Minimale leeftijd is 21 jaar. Tickets voor dit evenement koop je hier.

 Met de passe-partout krijg je toegang tot dit evenement en alle andere evenementen van de Nacht voor de Nacht. Met het bezoeken van een van de deelnemende clubs steun je Stichting N8BM A’DAM en daarmee ook de clubcultuur van onze stad.

naar Facebook event / naar website club

Locatie

Doctor Jan van Breemenstraat 1, Amsterdam


Nacht voor de Nacht 25 februari 2017 Fela

Fela Donker

Fela Donker

creatieve duizendpoot

Illegale feesten organiseren, het nachtleven van creativiteit voorzien, programmeren bij Sugarfactory, over de wereld reizen en bevindingen vastleggen op canvas: het is slechts een greep waar Fela Donker zich mee bezighoudt. Stichting N8BM A’DAM ging met de creatieve duizendpoot in gesprek. 

Ha Fela, hoe is het allemaal begonnen?
“Ik ben opgegroeid in Rotterdam, wat vroeger wel een ruige stad was. Ik ging veel naar Nighttown daar, en verder was ik overal en nergens. Ik was 17 jaar toen ik voor het eerst bij Mysteryland over het hek klom — ik heb er drie uur over gedaan voor het lukte. Uiteindelijk ging ik door de sloot. Toen ik daar dan eindelijk stond en al die mensen op die grote heuvel zag, was dat gewoon magisch. Dat zijn van die momenten die heel bijzonder voor mij zijn.”

Dus je trok van Rotterdam langzaam richting Amsterdam. Je hebt ook illegale feesten neergezet in Leiden, toch?
“Ja, daar hebben we onder meer illegale feesten in een kraakpand georganiseerd. Dat pand lag naast het centraal station en was niet afgetimmerd, maar juist heel open. Er traden bandjes op, een theatercollectief heeft een voorstelling gegeven en we stelden ons op als een galerij. De Rabobank heeft ons zelfs nog een tijd gesponsord, dus ja, we waren heel creatief en ondernemend bezig. Vanuit daar is het allemaal ontstaan, en dat is geëindigd in jaren reizen.”

Waar ben je zoals geweest?
“Ik heb drie maanden in Vietnam gezeten, ben daarna naar Thailand, Cambodja en Kenia gegaan en weer daarna was ik acht maanden in Australië. We vonden het heel tof echt met de locals om te gaan, dus niet als toeristen te gedragen, maar ons aanpassen en tussen hen proberen te leven. We zijn in stammen geweest waar je normaal niet moet komen als blanke jongen.”

“We konden niet in woorden met ze communiceren, maar we spraken via kwasten en kleuren”

Met wie was je daar?
“Met mijn broers Dali en Tun, met wie ik ook in Donker Collective zit. Achter elk portret of schilderij dat we daar maakten zat een groot verhaal. We konden niet in woorden met ze communiceren, maar we spraken via kwasten en kleuren. Als je zo’n hutje naschildert waar zij al hun hele leven wonen, opent dat echt wat bij die mensen.”

Kun je wat meer vertellen over Donker Collective?
“Dat is zo’n acht jaar geleden ontstaan in Leiden. Toen was er nog Source Festival, en het team vroeg of wij geïnteresseerd waren in een samenwerking met een bekende Nederlandse fotograaf, Paul Bergen. We zijn toen over zijn foto’s heen gaan schilderen en er kwam een expositie uit, die in Ekko werd gehouden.”

Jullie vader is kunstschilder, dus in dit geval valt de appel niet ver van de boom?
“Nou, ik ben niet bij mijn vader opgegroeid en werd altijd juist een beetje een andere richting opgeduwd. Maar het ging toch jeuken denk ik. We zijn het eigenlijk gewoon gaan doen, zonder opleidingen.”

Schilder je nog steeds zo veel?
“Een stuk minder, je komt er gewoon niet mee rond. Nadat we terugkwamen van het reizen, vielen we een beetje in een gat. We zijn naar Nachtlab gegaan en hebben toen Het Kunstenaarsbal georganiseerd, wat in vier jaar is doorgegroeid naar het Tropenmuseum en de Stadsschouwburg.”

Je verzorgt ook de programmering bij Sugarfactory, hoe vul jij de club aan?
“Ik zoek de combinatie op tussen het nachtleven en creativiteit door middel van live acts en aankleding; ik wil exposities op die manier meer body geven. De Sugarfactory is ook echt gestart om die koppeling te maken. Ik vind echt dat een nacht meer beleving moet hebben. Het mag van mij dus wel iets spannender, bijvoorbeeld via live acts en meer een experience te bieden. Misschien heeft niet iedereen daar behoefte aan, maar als mensen dat zich gewoon over hen heen laten komen, hebben ze zo’n unieke ervaring dat ze het tof vinden.”

Nacht voor de Nacht 25 februari 2017 Amsterdam Fela Donker

foto door Texas Schiffmacher


Nacht voor de Nacht 25 februari 2017 Amsterdam Titia

Ondersteboven en TITIA

Ondersteboven

is al een tijdje verliefd op TITIA

Als je Ondersteboven-organisatoren Tijn Croon en Guus Hoogeboom vraagt wat voor muziek er tijdens het feest in Canvas langskomt, hebben ze daar in één adem het antwoord op: “Housediscofunktechnoacidafrosoulistic.” Stichting N8BM A’DAM schuift aan tafel met het duo en resident-dj Titia van Beckum om te praten over het feest en de huidige clubcultuur van Amsterdam.

Hoe is Ondersteboven ontstaan?
Tijn Croon: “Ondersteboven kwam vorig jaar van de grond toen ik de boeking Roy Davis Jr. bij Studio/K niet kon doorzetten omdat we daar met minder budget werken. De komst van deze houselegende vonden we te mooi om te laten schieten, dus maakten we een deal met de clubprogrammeur van Canvas, Alexander van der Meer. Toen is het balletje gaan rollen.”

Hoe leg je het feest het beste uit aan iemand?
Guus Hoogeboom: “We maken een gezellige smeltkroes van subgenres, maar niet te grimmig of te ruig – dat bewaren we liever voor tijdens Amsterdam Dance Event. Denk aan disco, house, soul, funk, afro en tussendoor ook nog wat techno. We binden ons niet vast aan één genre en draaien gewoon wat we zelf heel tof vinden.”

Croon: “We trekken wat jonger publiek dat normaal naar Canvas komt. De bezoekers zijn niet hip of ijdel, maar komen puur voor de muziek.”

Over muziek gesproken; Titia, jij bent de resident-dj. Hoe is dat gekomen?
Titia van Beckum: “Ik stond al eerder bij Ondersteboven en dat was me absoluut goed bevallen. Ik vind het belangrijk dat ik kan laten zien dat ik niet alleen een rauwe dj set kan neerzetten, maar me ook van de wat gezelligere kant kan laten zien. Ik kan me me goed vinden bij de plannen van de mannen en het contact verliep soepel, dus zodoende.”

Hoogeboom: “Tijn en ik zijn al stiekem een tijdje verliefd op Titia. Elke keer als we een set van haar horen, zijn we er enorm positief over. Ze draait precies net die platen die je niet verwacht, maar die wel goed aansluiten bij de stemming van het feest. Ze weet de aandacht te houden en kan naast een avond openen ook prima afsluiten.”

Wat voor set kan een bezoeker van jou verwachten, Titia?
Van Beckum: “Ik draai altijd platen met een bepaalde swing. Dat kun je opzwepend noemen, maar dat vind ik een heel lelijk woord. Binnen mijn sets zoek ik een beetje naar de uithoeken. Zoals Guus al zei: ik probeer altijd origineel in mijn platenkeuze te zijn, als een plaat te vaak gedraaid wordt dan sla ik ‘m graag over. Ik hou veel van de rave- en oldskool-sound, break beats en high snares. Ik val heel erg op ritmes waar je een beetje van gaat wiebelen!”

 “Wanneer we het zelf zonde vinden dat een artiest weinig in Amsterdam draait, gaan we er zelf wat aan doen”

Waar haal je je inspiratie vandaan?
Van Beckum: “Die vraag stel ik ook vaak aan mezelf. De inspiratie komt vooral uit de muziek uit eind jaren tachtig, begin negentig. Maar dan nog is het lastig te zeggen, want er is in die tijd ook veel cheezy shit gemaakt. Op dit moment vind ik Luca Lozano en zijn label heel inspirerend. Met hem zou ik nog weleens een b2b-set willen doen, en met The Black Madonna.”

Hoe kijken jullie naar de huidige Amsterdamse clubcultuur?
Hoogeboom: “Er gebeurt veel, kijk maar naar de nieuwe clubs die erbij zijn gekomen. Alleen ik vind het zonde dat [het verschil in soort vergunningen] de boel opfokt. In West kan het geluk niet op en mag je openen en sluiten wanneer je wil, maar in Oost is dat moeilijk te verwezenlijken. Dit zorgt voor concurrentievervalsing en je merkt dat er een verschuiving naar West plaatsvindt.”

Van Beckum: “Ik ben heel blij met RADION, De School en Shelter. Het is mooi om te zien hoe elke club een eigen identiteit en positie inneemt. Er zijn veel vette avonden te vinden – in vergelijking met de wereld heeft Amsterdam een enorme uitgaansscene waar we blij mee mogen zijn.”

Mist er iets?
Croon: “Er is nog altijd een aantal artiesten dat niet vaak in de stad optreedt. Neem Roy Davis Jr., hij was er zes jaar geleden voor het laatst. Wanneer we het zelf zonde vinden dat een artiest weinig in Amsterdam draait, gaan we er zelf wat aan doen.”

Wat zijn de plannen voor Ondersteboven in 2017?
Croon: “We hebben tot de zomer nog drie clubfeesten op de planning waar we met geweld willen gooien – we gaan hele mooie artiesten neerzetten. En misschien zetten we in de zomer nog wel een stagehost neer. We zitten in elk geval niet stil.”

Tijdens Nacht voor de Nacht vindt Ondersteboven plaats in Canvas en met in de line-up Tevo Howard, Beesmunt Soundsystem en TITIA.

Lees hier het artikel van Canvas.

Nacht voor de Nacht 25 februari 2017 Amsterdam Ondersteboven

foto door Texas Schiffmacher


Nacht voor de Nacht 25 februari 2017 Amsterdam Party Pitstop

Party Pitstop

Party Pitstop

Speciaal voor de Nacht voor de Nacht opent de FAC shop aan de Jan Evertsenstraat haar deuren voor een pre-party, waar je terecht kunt om je klaar te maken voor de avond en tegelijkertijd alvast lekker in de stemming komt.

Voor speciale gelegenheden houdt de kledingwinkel haar deuren langer open om bezoekers wat extra’s te bieden. Bijvoorbeeld in het festival seizoen of tijdens ADE. Je kunt er terecht voor kleding en accessoires (sparkle tops, leggingen en kaleidoscoop kettingen) tot aan uiterlijke verzorging zoals nailart, een braidbar en een piercingshop. Maar er zijn ook drankjes (de shop heeft een tijdelijke alcoholvergunning) en muziek. Want dj’s zijn een belangrijke toevoeging voor de Party Pitstop omdat die voor de juiste vibes zorgen om in de sfeer te komen

FAC shop
Kleding en accessoires for Freespirits and Clubbers. One of a kind shop met een grote selectie partywear and ‘not so’ basics, van vintage, nieuw tot handgemaakt.

Locatie FAC shop

Jan evertsenstraat 29, Amsterdam


Nacht voor de Nacht 25 februari 2017

Nachtdiner

Nachtdiner

RIJKS

Restaurant RIJKS en chefkok Joris Bijdendijk willen een lans breken, want voor de nachtelijke eter valt er in Amsterdam nog veel winst te behalen op culinair gebied.

Tijdens het nachtdiner krijgt het uitgaanspubliek de unieke kans om de drukke club te verruilen voor een hoogstaand diner met tafellinnen in het restaurant van het Rijksmuseum. Verwacht een goed diner zonder poespas voor €25.  Chefkok Bijdendijk: “Op een ongewoon tijdstip moet er ongewoon gegeten kunnen worden.” Verder geeft Vioniek geeft uitleg bij poëtisch wijnen van de nacht en zal spoken word artist Jimmy Jansen een ode brengen aan de nachtelijke stad.

Joris Bijdendijk Nacht voor de Nacht 25 februari 2017

Lees hier het interview met Joris Bijdendijk

foto door Texas Schiffmacher

Locatie RIJKS

Museumstraat 2, Amsterdam


Nacht voor de Nacht 25 februari 2017 Jack

Jake Credit

Jake Credit

brenger van artistieke verwarring

‘Who the fuck is Jake Credit? Jake Credit, the young man. Jake Credit, the occasional woman. Jake Credit gives fuck-all about gender.’ Deze tekst prijkt op de Facebookpagina van live-vocalist, theaterperformer, host, presentator, producer en programmeur Joren Lefebvre, beter bekend als Jake Credit. Hij is van alles, maar ook niks: ‘Jake Credit performs the songs, the words, the movements of contemporary pop culture. But then again, sometimes not at all. Jake Credit is a liar.’

Wie of wat is Jake Credit?
“Jake Credit is geen act. Ik ben aan de ene kant Jake en aan de andere kant Joren. Jake Credit is wel echt werk voor mij. In het begin waren mensen sceptisch erover, van ‘je loopt gewoon een beetje rond en bent aan het partyen, dat is toch geen werk?’. Dat eerste is zeker waar, maar het is wel écht mijn baan.”

Wat doe je dan precies?
“Ik werk in het nachtleven als performer. Jake is drie jaar geleden geboren als afstudeerproject vanuit school. Ik heb Uitvoerende Kunst gestudeerd, waar ik danste, zong en acteerde.”

“Het is belangrijk dat je lieve mensen om je heen hebt en dat zit goed daar, iedereen is zo lief bij Club NYX”

Hoe ging dat na je opleiding?
“De laatste vier maanden voor mijn afstuderen heb ik van mijn afstudeerproject een voorstelling gemaakt. Die liep supergoed, ik kreeg een telefoontje van Amsterdam Fringe Festival, of ik de show daar wilde geven. Daar ontmoette ik veel mensen die in de nacht werken, en zo ben ik in het nachtleven gerold. Ik ben live performances gaan maken en zong bijvoorbeeld heel vaak in Church (gayclub aan de kerkstraat red.).”

Je rolde van de theaterwereld door naar de clubscene. Hoe ging dat?
“Een vriendin stelde voor om een onderzoek te doen naar het nachtleven. Ik wilde er wel een centje mee verdienen; het is supertof, maar het blijft business. Eind 2014 ging ik werken bij NYX waar we op creatief gebied konden doen wat we wilden.”

Wat doe je daar?
“Ik perform er. Het zijn geen werkshifts van acht uur, maar ik sta er wel helemaal te zweten op hakken in een korset, met een pruik op of soms een of ander plastic ding waarin ik een levende sauna ben. Het is niet altijd comfortabel, maar ik zie er wel beeldig uit. Het is belangrijk dat je lieve mensen om je heen hebt en dat zit goed daar, iedereen is er zo lief.”

“Als iemand een grote bek heeft of moeilijk doet, dan zet ik hem er gewoon uit op mijn hakken”

Het klinkt alsof je het onwijs naar je zin hebt daar.
“De NYX is echt een tent waar je het nooit niet leuk hebt. Je kan alles laten zien wat je wil, er zijn drie ruimtes met verschillende muziekstijlen, en het personeel en de beveiliging zijn veel te lief. Dat merk je als gast; someone is gonna take care of me. Als ik perform en zie dat mensen alleen zijn gekomen, dan denk ik altijd ‘jij gaat de beste avond ooit hebben’. Je hebt niemand nodig om het leuk te hebben. Je bent er altijd welkom. Iedereen is safe, iedereen is open, iedereen is gezellig. NYX is ook echt speciaal voor mij, de club heeft mij een kans gegeven. Ik heb NYX enorm omarmd en de lieve mensen daar geven heel veel waardering terug.”

Je hoort nu drie jaar bij het team. Is er veel veranderd in de tussentijd?
“De NYX was vroeger echt een gay heaven voor mij, wat is veranderd door alle open-mindedfeestjes waar ook heteroseksuelen op afkomen. Dat vind ik een pluspunt, want binnen de clubs zijn er nu verschillende brands. Ik vind die mix van gay en straight interessant, en een beetje weerstand moet ook gewoon kunnen. Als iemand een grote bek heeft of moeilijk doet, dan zet ik hem er gewoon uit op mijn hakken.”

Nacht voor de Nacht 25 februari 2017 Jack Credit

foto door Texas Schiffmacher


Nacht voor de Nacht 25 februari 2017 Lars

Lars Dales

Nederland

Lars Dales

Nederland en Detroit Swindle snappen elkaar ineens

Als er een deur dichtgaat, gaat er elders een open – een uitspraak die Lars Dales en Maarten Smeets kunnen beamen. Dales moest Smeets ontslaan omdat hij veel te serieuze house draaide, wat niet paste in de avonden die Dales programmeerde. Hierna gingen de twee aan tafel zitten en kwamen ze erachter dat ze dezelfde liefde hadden voor Motown, hiphop en house. Ze begonnen “te kloten” in de studio en Detroit Swindle werd geboren. Dales vertelt over ballen hebben, het begrijpen van Nederland en samenwerken met Smeets.

Om even mee te beginnen, hoe gaat het nu met jullie?
“Hartstikke goed! We hadden wat weekjes vrij tijdens de feestdagen en straks gaan we op tournee in Amerika. We zijn ook lekker in de studio bezig geweest en hebben twee remixen af, werken aan een nieuwe EP en gaan in maart drie weken werken aan een eventueel album.”

Jullie hebben één album op de planken, gaat dat veel verschillen met het nieuwe?
“Als we terugkijken op Boxed Out, ons eerste album, dan vinden achteraf gezien dat dat veel beter had gekund. Mensen zijn er nog steeds helemaal gek op en er staan ook nummers op waar ik echt trots op ben, maar er zijn ook tracks waar we misschien iets langer bij stil hadden moeten staan. Die valkuil willen we nu vermijden. Dat doen we door de tijd te nemen om een goede selectie te maken. Ik wil nu met iets komen waarbij mensen denken ‘hè, hebben jullie dat gemaakt?!’”

“Ik ben hartstikke enthousiast over het niveau van muziek maken waar we nu op zitten”

Hoe denk je zo’n reactie te krijgen?
“We moeten een beetje ballen hebben om er bijvoorbeeld een aantal luisterdingen op te zetten die wij tof vinden. Iets experimenteler, iets elektronischer. We hebben nu twee tracks waar geen percussie in zit, alleen maar geluid. Ik vind dat heel vet, maar ik weet niet wat onze fans daarvan gaan denken.”

Hoe gaat dat proces in z’n werk?
“We zitten heel de dag lekker te kloten, op te nemen en te knippen. We hebben zoveel hardware inmiddels, dat gebruiken we ook allemaal. Daarvoor was heel veel gebaseerd op de computer. We hebben een nieuwe live set-up. Ik ben hartstikke enthousiast over het niveau van muziek maken waar we nu op zitten.”

Kun je wat meer vertellen over die nieuwe live set-up?
“Het is zo leuk omdat het lijkt dat je een band bent. Je bent heel vrij in wat je allemaal gaat doen. Ik werk nu veel met mijn toetsenist Lawrence. Ik zeg bijvoorbeeld, ‘laten we nog vier bars pakken’, en dan gaan we gewoon door. Dan trek je in één keer alle percussie weg, en gaat hij alleen maar feelen. Dat is het leuke aan live, het is een uitdaging.”

Hoe sta je tegenover een dj-set?
“Je kan er alle kanten mee op, dat is ook zo gaaf. Het leukste vind ik de all-nighters. Je neemt mensen helemaal mee in de sfeer die je neerzet. Het is dan niet zo dat wij de dj’s zijn, en zij het publiek, nee – je staat er met z’n allen. Dat heb je met een live set minder, want je bent volledig geconcentreerd op de show. Daardoor heb je minder door hoe hard de mensen losgaan.”

Produceren, live-sets doen, dj-sets draaien: zoals je er lovend over vertelt klinkt jouw werk als de leukste baan van de wereld.
“Leuk is het zeker, maar soms ook heel zwaar; je moet het vak niet onderschatten. Elke reis kost je minimaal vijf uur, ook als je gewoon naar Parijs vliegt. Na een tour ben je helemaal leeg en kijk je scheel. Ook op sociaal vlak is het lastig; jij bent er nooit als je vrienden vrij zijn, zij zijn er nooit als jij vrij bent. Je moet een bepaalde mindset hebben om dat aan te kunnen. Gelukkig zijn wij met z’n tweeën en vinden we het nog steeds goed met elkaar. Ik kan me moeilijk voorstellen dat je dit in je eentje moet doen, ik heb respect voor de mensen die dat kunnen.”

Je hebt ook je eigen avonden geprogrammeerd bij de Club Up, het was geloof ik zelfs de plek waar je begon met draaien. Hoe is dat gegaan?
“Klopt, ik was vanaf het begin al betrokken met de Club Up. Ik kwam in contact met de programmeur van de Kring (kunstenaarssociëteit dat het pand deelt met de Club Up red.) toen zij bezig waren met het opzetten van de Club Up. Toen ben ik er meteen ingestapt met het concept Blockparty. Dat was ook het moment dat ik begon met muziek draaien die ik zelf tof vond. Het Amsterdamse nachtleven was destijds best fancy en hip, Club Up was een beetje alternatief. Er kwamen leuke, frisse mensen die ik niet op mijn andere evenementen zag, dat vond ik heel leuk. Ik kwam er zo vaak en zag veel dezelfde mensen dat we echt een familiegevoel hadden met z’n allen. Het was één van de eerste clubs waar ik een Leftfield-ish gevoel had. Daarnaast was het ook de stap naar Detroit Swindle.”

Hoe ging dat eigenlijk toen jullie net samen begonnen te produceren?
“Voordat ik Maarten kende boekte ik hem weleens voor avonden die ik organiseerde. Maar ik moest hem soort van ontslaan omdat hij voor die avonden te serieuze house draaide. Toen ik na een tijdje ook een beetje klaar was met de wat commerciëlere sets, kwam ik Maarten weer tegen en raakten we aan de praat over de muziek die we goed vonden. Hij kwam bij me langs in de studio. Vanaf dat moment zaten we er elke week en kwam er opeens een EP uit. Die had een vriend zonder ons medeweten naar Huxley’s nieuwe label gestuurd. Door een foutje kwam die veel te laat uit. Onze tweede EP tekenden we bij Dirtcrew – uiteindelijk kwamen dus beide releases twee weken achter elkaar uit. Dus in één keer twee volle EP’s, van een naam waar niemand wat van had gehoord. Het was zo van: ‘wow, wie zijn die guys?’. We brachten in het eerste jaar vijf EP’s uit, dus niemand kon meer om ons heen.”

“In Claire was het publiek laatst aan het hossen, dat heb ik nog nooit meegemaakt”

Jullie lijken daarna meer te zijn gaan touren in het buitenland dan in Nederland.
“Als Detroit Swindle hebben we nooit een basis in Nederland gelegd, omdat we allebei wat anders deden. Heel gek eigenlijk, dat we internationaal veel bekender zijn. Wij beginnen Nederland nu eigenlijk pas te begrijpen en andersom. Het is toch wel een fijn gevoel als je ook in je eigen land kan draaien en muziek kan brengen.”

Waarom begrijpt Nederland opeens Detroit Swindle en vice versa?
“Elke keer als we draaien, gaat het helemaal leip. Vorige keer in de Claire zat het publiek te hossen als we een bepaalde discotrack draaiden. Dat zie je niet zo vaak in Amsterdam. Mensen zijn vaak een beetje blasé, ze hebben alles wel gezien, óf ze zitten lekker aan de drugs en staan lekker te ‘viben’. Maar echt, dat hossen heb ik nog nooit meegemaakt, echt gruwelijk. We snappen elkaar opeens.”

Merk je ook zulk soort veranderingen in het buitenland?
“Ja. In het begin draaiden we weleens in Frankrijk en daar vonden we geen reet aan. Maar nu is dat land helemaal aan. Ik weet niet wat er is gebeurd, maar er heeft echt een omslag plaatsgevonden; ze gaan in een keer helemaal los. En Engeland was eerst de beste markt, maar dat begint nu vertroebeld te raken omdat er zoveel gebeurt. Je moet daar heel specifiek kijken naar welke club je gaat. In sommige clubs word je bijvoorbeeld alleen geboekt voor je naam en dan sta je alleen maar voor Sjonnies te draaien.”

Nacht voor de Nacht 25 februari 2017 Lars Dales

foto door Texas Schiffmacher


Nacht voor de Nacht 25 februari 2017 Melkweg

Melkweg - Doorstaat alle tijden

Melkweg

Doorstaat alle tijden

Dit artikel verscheen voor Nacht voor de Nacht-editie 2017. 

Een locatie als Melkweg behoeft eigenlijk geen introductie. Het begon allemaal in 1970, toen een leegstaande melkfabriek aan de grachtengordel werd ingericht als cultureel zomerproject voor jongeren. Drie jaar later werd de Melkweg omgedoopt tot cultureel centrum voor iedereen. Programmeur Camiel Le Rutte vertelt over hitfeest Encore en Amsterdams internationale succes: “Ik denk dat we heel trots kunnen zijn op wat we de nachtcultuur bieden en laten zien aan de rest van de wereld.”

Om die uitspraak kan niemand heen; Amsterdam blijft opbloeien. De School, Shelter en Claire openden alledrie in 2016 en gaan als een speer. Le Rutte: “Met die toonaangevende Amsterdamse nachten zijn we heel goed bezig op het gebied van house en techno, vooral ten opzichte van Europa en misschien wel de hele wereld. Die clubs kunnen gewoon naast elkaar bestaan.”

In tegenstelling tot eerdergenoemde voorbeelden is De Melkweg geen club. “Wij zijn echt een venue,” legt Le Rutte uit, “ons aanbod is te breed en divers. Zodoende bestaat er ook geen definitie van een typische Melkweg bezoeker. Dat vind ik het mooiste: door onze meerdere zalen kunnen we tegelijkertijd meerdere disciplines neerzetten.” 

Dat wordt dan ook zoveel mogelijk gedaan, en een avond als Helemaal Melkweg is daar een goed voorbeeld van. Drie keer per jaar wordt de hele locatie omgebouwd tot één cultureel centrum waar elk genre aan bod komt. Er is muziek in de Max en Oude Zaal, film in de Cinema en theater, dans, comedy en spoken word in de Upstairs-zaal. Ook wordt de exporuimte opengegooid en vult randprogramma de foyers op. “Bezoekers dwalen zelf door het pand, vinden hun plek in de verschillende zalen en de Melkweg bloeit helemaal. Het leeft.”

Ook tijdens Breakfast Club, Encore NYE en Dekmantel wordt de venue optimaal benut. Tijdens laatstgenoemde werd zelfs de Rabozaal opengedaan, waardoor er 3500 man tegelijk binnen was. “Mensen chillen aan de ene kant, ze lopen door de trappenhuizen, er hangt elders weer een andere sfeer – als daar dan ook nog de juiste muziek wordt geprogrammeerd, krijg je iets heel bijzonders.”

Kleinere feesten die een zaal plaatsvinden zoals 90’s Now en Sonic Boom doen niet onder aan deze grote events. De laatste twee behoren tot het rijtje Bass, net als feesten als Wired, 50HURTZ, Sonic Boom en Major League. Een ander genre dat hand in hand gaat met Melkweg is hiphop en R&B. “Met ons feest Encore hebben we daar echt een stempel op gedrukt. Niet alleen binnen onze club, maar ik denk ook in Amsterdam wat de kwaliteit betreft.”

Tijdens Nacht voor de Nacht

Is het evenement Wired in Melkweg (Oude Zaal en Upstairs). Op het affiche staan Gomes, TMSV, Obey, Minzo, Gore:illa en Chrisis. Voor dit evenement moet je minimaal 18 jaar oud zijn. Tickets voor dit evenement koop je hier.

 Met de passe-partout krijg je voor €15,- toegang tot dit evenement en alle andere evenementen van de Nacht voor de Nacht. Met het bezoeken van een van de deelnemende clubs steun je Stichting N8BM A’DAM en daarmee ook de clubcultuur van onze stad.

 naar Facebook event/naar website club

Locatie

Lijnbaansgracht 234A Amsterdam


Nacht voor de Nacht 25 februari 2017

Wendel Sield

Wendel Sield

neemt je mee op spirituele reis

Hij is resident-dj bij RADION, organiseert met compagnon Jozua Tuinfort clubavond Our Society en werkt momenteel aan zijn volgende EP. Wendel Shield heeft een hoop te vertellen. De hoogste tijd om hem uit te horen.

Hi Wendel, hoe gaat het met je?
“Goed, voornamelijk dj-wise. Tijdens afgelopen Amsterdam Dance Event deed ik iets van drie of vier gigs achter elkaar en die waren allemaal een succes. Ik produceer ook, History of Black People kwam eind 2015 uit en was vrij snel uitverkocht op vinyl. Die stond opeens op Discogs voor €125! Toen ik dat voor het eerst zag, was dat wel een bizarre gewaarwording.”

Tijdens het Amsterdam Dance Event (ADE) hebben jullie al twee jaar op rij groot uitgepakt, met Moodymann in 2015 en tijdens afgelopen editie met Theo Parrish. Hoe was die laatste avond?

“Het was de beste avond van Our Society, zeker op het gebied van muziek, echt insane. Veel kleurrijke figuren uit de scene kwamen langs, of ze nou jong, oud, donker of wit waren — het maakte niet uit. Als je een zaal vol hebt met dat soort mensen is dat echt bijzonder. Dan gloeit dat echt door zo’n club heen. Parrish zelf is een perfect voorbeeld van een dj die alle kanten opgaat qua muziek, of het house, disco, jazz of soul is. Hij heeft een dj-status die ik zelf zou willen bereiken.”

Vertel?
“Ik wil het liefst uitgroeien tot een naam waar mensen een lange tijd naar uitkijken om weer een set van te horen. Met mijn set wil ik graag muziekstukken creëren, dat bezoekers aan het einde van de avond denken ‘ja, dit was weer echt een Wendel.’”

“Ik vind het mooiste aan de scene dat het heel helend kan werken”

Hoe creëren je een muziekstuk?
“Er moet een soort chemie zijn waarvan de dj niet boven het publiek verheven, maar iedereen gelijkwaardig is. Hij moet wel het stuur nemen en zeggen; ‘deze koers gaan wij nu varen.’ Op het begin kijken bezoekers een beetje de kat uit de boom, drinken ze hun eerste biertje, en dan komt er zo’n plaat waarbij iedereen denkt: ‘Oké, daar gaan we.’ Dan begint er een soort van reis die heel emotioneel kan zijn. Ik vind dat het mooiste aan de scene: het kan heel helend werken.”

Is het jouw doel als dj om ze zo’n reis te laten maken?
“Ik vind het heel leuk om heel diep te gaan in mijn set, dat iedereen op een gegeven moment een beetje stil en spiritueel in zijn eigen bubbel zit. Daarna probeer ik ze daar weer uit te brengen. Als me dat lukt op zo’n avond, dan is mijn missie geslaagd.”

Je bent resident-dj van RADION. Wat trekt jou zo aan de club?
“Ik heb zo vaak meegemaakt dat ik nog tien minuten wilde blijven en dat ik dan toch weer om acht uur ’s ochtends naar buitenkom en denk: ‘O ja, het was weer zo’n avond.’ Dat maak ik niet vaak mee, behalve vroeger bij Trouw en De School nu. RADION is een toffe plek met een vrij gevoel en een rauwe, maar kleurrijke uitstraling.”

Over clubs gesproken, wat vind je van de huidige Amsterdamse clubcultuur?
“We hebben een heel rijk, breed en divers clubcultuur waar we trots op mogen zijn. Elk weekend vliegen er wel internationale artiesten naar ons land, en festivals als Dekmantel zijn echt heel goed bezig. De nachtcultuur is een grote broedplaats aan creatievelingen die vanuit de bodem naar boven werken. Die 24-uursvergunning vind ik ook een heel goede ontwikkeling als het bijvoorbeeld gaat om de verspreide uitloop van de avond. De nachtburgemeester denkt daar echt goed over na.”

Wat zijn je plannen voor dit jaar?
“Er komt een festivalhosting aan met Our Society. Ik wil ook heel graag Woodstock doen, want dat is echt de perfecte setting voor deze muziek. Ik ga hopelijk ook mijn eerste EP uitbrengen. De tracks kunnen wel af zijn, maar of het ook wordt opgepikt door een label is nog maar de vraag. Die eerste EP vind ik echt heel belangrijk. Mijn naam komt erop te staan en het is een heel persoonlijk ding waar ik wel langer dan een jaar aan gewerkt heb. Ik hoop dat dat het mooiste cadeau van 2017 wordt.”

Tijdens Nacht voor de Nacht draait Wendel Sield in RADION.
Lees hier het artikel over RADION.

foto door Texas Schiffmacher


nacht voor de nacht nachtdebat

Nachtdebat: diversiteit locaties

Nachtdebat

Diversiteit locaties

Het nachtleven van onze stad staat op dit moment internationaal hoog aangeschreven; toonaangevende media stelden zelfs de vraag of Amsterdam Berlijn is ontstegen.

Of is toch wel heel veel hetzelfde? Ligt er conformisme op de loer? Het verschrikkelijke woord ‘eenheidsworst’ is al eens een keer gevallen. Wat te denken bijvoorbeeld van de afname van het aantal muziekcafés? Onlangs zijn er zes verdwenen uit de stad. René Barens van het inmiddels gesloten CC Muziekcafé gaat in gesprek met DJBroadcast hoofdredacteur Eelco Couvreur, managing director van Shelter Merijn van de Heuvel en Martin Vorswijk van High Profilers.

Programma:

22:25-23:10 debat culturele aanbod / locaties met:
Eelco Couvreur, DJ Broadcast
Merijn van den Heuvel, Shelter
Rene Barens, CC Muziekcafé
Martin Vorswijk, High Profilers
Moderator: Marco de Goede

Locatie De Balie

Kleine-Gartmanplantsoen 10, Amsterdam