Nacht voor de Nacht Garage Noord

Garage Noord

Garage Noord

Drukt eigenwijze stempel op de nacht

Amsterdam heeft er een nieuw, verrassende locatie bij: Garage Noord. De eigenzinnige bar, waar je ’s avonds kunt dineren en ’s nachts kunt dansen, heeft al een reeks mooie en intieme evenementen achter de rug. Tijd voor Stichting N8BM A’DAM om kennis te maken met deze benjamin onder de clubs.

In september opende Garage Noord haar deuren aan de Gedempt Hamerkanaal in Amsterdam-Noord. Een initiatief van een groep jeugdvrienden die elkaar kennen uit de horeca. Oorspronkelijk was het plan om in de leegstaande garage een restaurant te openen. Al snel werd besloten dat het ook een bar moest worden. Zodoende transformeert elke donderdag, vrijdag- en zaterdagnacht het restaurant naar een no-nonsense bar slash club. Over wat het nou precies is, een bar óf een club, bestaat nog enige discussie. “We zijn een beetje een borderline-club”, legt programmeur Daan Alvering (23) uit, “Garage Noord voelt voor mij meer als een bar. Naar een club ga ik speciaal voor een artiest en om te dansen. Hier kun je binnenkomen en een goede avond hebben, ook als je niet voor de dj komt. Er kan gedanst worden, dat stimuleren we ook, maar je kunt ook gewoon hangen aan de bar. Uiteindelijk hoop ik dat mensen naar Garage Noord komen omdat ze zich hier thuis voelen en niet per se voor de dj’s die we boeken.”

De ruimte van Garage Noord is intiem en biedt na het weghalen van de tafels en stoelen plaats voor ongeveer tweehonderd mensen. Ondanks dat de bar in een oude garage huist, oogt het interieur gezellig en warm. Zodra de dj de nacht aftrapt, wordt de ruimte volgepompt met rook en geluid uit een door SoundDREAM gemaakte Function One-systeem. Alvering is samen met Bram Owusu verantwoordelijk voor de programmering. In de eerste weken was het volgens Alvering uitproberen wat werkt met de esthetiek van de bar. Inmiddels is hij tevreden over de muzikale koers die Garage Noord vaart: “In het programma vind je electro, punk en reggae – muziek die in een kleine ruimte goed tot z’n recht komt. De sound is bij ons erg divers. De gemene deler is dat het om de alternatieve stijlen gaat en de artiesten daarbinnen echte kenners zijn.”

Tot nu toe wordt Garage Noord door de Amsterdammers enthousiast ontvangen. Alvering: “Ik was blij verrast dat er zoveel mensen waren die hun energie willen stoppen in deze plek. Veel dj’s die hier hebben gedraaid zijn betrokken en komen met leuke ideeën. Hier krijgen ze ook de vrijheid om avonden zelf in te vullen. Daardoor kunnen we het programma steeds diverser maken.”

De eerste vier maanden waren volgens de programmeur vooral heel leerzaam: “Spelenderwijs leer je wat wel en niet werkt. Veel dingen lopen ook anders dat je verwacht. Zo was het geluid in het begin echt niet oké: te luid en te schel. Verder zijn het vooral logistieke dingen waar je tegenaan loopt. Gelukkig zijn de jongens die het hebben opgezet heel handig. Als er iets niet klopt, stropen ze de mouwen op en wordt er meteen gesleuteld, gesloopt of gebouwd.”

“Onze bar is niet zo groot, wij hoeven dan ook geen grote namen te boeken en hebben meer plaats voor opkomend talent. Er wonen in Nederland zoveel mensen die vette dingen doen”

Zo werd het plafond, na klachten over geluidsoverlast, volledig geïsoleerd en een muur voor een betere doorstroming met een vorkheftruck eruit gesloopt. Ook bouwden de jongens ‘even’ een glazen gevel, zodat gasten tijdens het dineren naar buiten kunnen kijken.

De spontane verbouwingen zijn mogelijk omdat Garage Noord antikraak in het pand verblijft. Ze mogen ermee doen wat ze willen. Het pand wordt uiteindelijk gesloopt omdat projectontwikkelaars daar nieuwe appartementencomplexen willen bouwen. Wanneer Garage Noord weg moet is nog onzeker. Ondanks deze onduidelijkheid krijgt de club/bar voorzichtig toekomstplannen. “We willen meer gebruikmaken van de flexibiliteit van de ruimte. We hebben gemerkt dat kleine aanpassingen aan het interieur een avond meer flair kunnen geven. Daarom willen we de deur meer openzetten voor creatieven zodat ze de ruimte als podium kunnen gebruiken.”

Wat betreft de programmering wilt Garage Noord zich vooral richten op de lokale scene. “Amsterdam heeft veel grote clubs die logischerwijs elk weekend veel bezoekers moeten trekken. Onze bar is niet zo groot, wij hoeven dan ook geen grote namen te boeken en hebben meer plaats voor opkomend talent. Er wonen in Nederland zoveel mensen die vette dingen doen.”

Nogmaals benadrukt Alvering dat het bij Garage Noord niet om het programma draait. “We willen dat mensen zich hier vrij voelen en het leuk vinden om hier te zijn. Daarmee hopen we onze stempel op de Amsterdamse nacht te drukken.”

Tijdens de Nacht voor de Nacht

Event: PH17 at Garage Noord

Line-up:
M.E.S.H
SOLARIS
Oceanic
Stanley Schmidt

Openingstijd: 23:00 – 05:00
Leeftijd: 21+

Passe-partouts
Gedempt Hamerkanaal 40, 1021 KM Amsterdam


Nacht voor de Nacht Chin Chin Club

Chin Chin Club

Chin Chin Club

Opvallende verschijning aan de Rozengracht

Het is een van de nieuwkomers in het Amsterdamse nachtcultuur: Chin Chin Club. De locatie aan de Rozengracht kent sinds de opening in september een vliegende start. Maar hoe blijf je relevant bij de kritische Amsterdammer? Stichting N8BM A’DAM spreekt met mede-oprichter Oscar Steginga.

Chin Chin Club is meer dan alleen een discotheek; het is ook een restaurant, een bar en nachtcafé. Verder staan er in het pand arcadekasten, een tafeltennistafel en vind je er karaoke-kamers. “Normaal gesproken gaan mensen naar de club voor de muziek, maar bij ons gaat het om de hele ervaring”, vertelt Oscar, die verantwoordelijk is voor de uitvoering van het totaalconcept. “Ik zie het meer als een sociaal clubhouse: muziek is een ontzettend belangrijk onderdeel, maar niet hèt onderdeel.”

Van de huisstijl tot het interieur: alles bij ‘de Chin Chin’ is in een Chinees-Aziatisch jasje gestoken. Dat begint al bij de entree, waar je wordt verwelkomd door een leger zwaaiende lucky cats. Regelmatig moeten die vervangen worden; ze zijn namelijk een gewild souvenir onder grijpgrage bezoekers. Oscar: “Een nieuwe voorraad is al geleverd; na het weekend komt mijn schoonvader ze weer vastlijmen aan de muur.”

Overal waar je kijkt zie je op Azië geïnspireerde decoratie, met als opvallendste verschijning de roze-bloesemboom aan de voet van de dansvloer. “Door kleine details proberen we een hele ervaring te bouwen. Zodra je de trap naar beneden loopt, ben je in de Chin Chin experience.”

Wat betreft muzikale programmering hoopt de organisatie een zo’n groot mogelijke groep te vermaken. Er wordt daarvoor samengewerkt met populaire feestconcepten als Happy Feelings, Terug Naar Toen en Het Partyfeest. Oscar: “Het moet toegankelijk klinken. Niet commercieel, geen Hollandse hiphop, maar ook niet te credible.”

“Alles aan het pand was rot. We hebben zoveel ellende meegemaakt”

Het team achter de Chin Chin Club bestaat uit een groep van vijf vrienden die elkaar kennen van de inmiddels gesloten bardancing Chapter 21. De meesten zijn gepokt en gemazeld in de horeca en hebben ervaring opgedaan bij zaken als Disco Dolly, Bloemenbar en Supperclub. Het personeel is met zorg gekozen, en zelf staan de jongens ook op de vloer. Oscar: “Wij zijn het DNA van de Chin Chin. Wij geloven dat de eerste generatie die hier werkt de basis is, en die moeten wij leren hoe wij de Chin Chin-ervaring voor ons zien.”

Toen de jongens hun plannen voor de Chin Chin Club presenteerden, werden zij voor gek verklaard; het pand dat ze voor ogen hadden, kent namelijk een problematische geschiedenis. More Amore, Roses en meer recentelijk Closure zijn allemaal op de fles gegaan, geteisterd door de slechte staat van het pand en klachten uit de buurt. Het plan werd een uitdaging, maar de jongens gingen ondanks de waarschuwingen aan de slag. “Het hele pand werd tot aan het beton gestript, opnieuw opgebouwd en geïsoleerd”, vertelt Oscar terwijl hij op zijn telefoon foto’s laat zien van de ravage. “Alles was rot. We hebben zoveel ellende meegemaakt.”

Maar het doorzetten wordt beloond: de Chin Chin Club is in haar jonge bestaan al behoorlijk populair onder Amsterdammers. En zo diende zich andere problemen aan: negenhonderd fietsen die elk weekend ergens geparkeerd moeten worden. Oscar: “In het veiligheidsplan had ik niet rekening gehouden met zoveel fietsen. Dat was wel even spannend. Nu hebben we dat met verkeersregelaars getackeld.”

De vliegende start is uiteraard geen garantie voor de toekomst. Hoe blijf je relevant? Het is een vraag waar Oscar zich continu mee bezighoudt. “We kijken nu al naar de zomer. Dat wordt heel lastig; hoe gaan we dat doen? We zijn constant bezig om bij de Amsterdammers in beeld te blijven. We hebben gelukkig ook het restaurant en het cafe. Als een clubavond minder geslaagd is, is er voor mensen toch een reden om te komen.”

Ook kijkt de organisatie naar de zomerperiode; de tijd waarin clubs overschaduwd worden door stortvloed aan festivals. “We willen een verlengde worden van de festivals. Niet als de typische after, maar als ontmoetingsplek waar mensen samen gaan feesten.” Daarnaast wilt Chin Chin Club in de zomer af en toe de buitenlucht opzoeken, want festivals gaan goed samen met zijn club, denkt Oscar. “Een festival draait ook om de beleving. Wij willen de Chin Chin experience naar festivals brengen.”

Er is nog genoeg werk aan de winkel en het wensenlijstje van de Chin Chin is nog lang, maar verder dan de zomer wilt Oscar nog niet dromen. “We leven in een wereld dat we nooit hadden verwacht, en we koesteren wat we hier doen.”

Tijdens Nacht voor de Nacht

Event: Geroezemoes

Line up:
Jahfaar
Mr Boston
Ome Kev
William

Openingstijden: 21:30 – 05:00
Leeftijd: 23+

Passe-partouts

Locatie

Elementenstraat 25 Amsterdam


Nacht voor de Nacht OT301

OT301

OT301

De mensen maken de OT

Van obscure punkacts tot vooruitstrevende houseconcepten; geen avond in de OT301 klinkt hetzelfde. De eigenwijze club aan de Overtoom geldt al jaren als de plek waar jij je voor een habbekrats kunt laten verrassen.

OT301 is een vereniging en een subcultureel pand met een club, expositieruimte, cinema en een keuken waar veganistisch wordt gekookt. Ook wordt er in het voormalig kraakpand gewerkt en gewoond. Huurders van het pand zijn automatisch lid van de vereniging. Ze hebben invloed op de gang van zaken en moeten ook actief bijdragen aan de ontwikkeling van OT301. “Er is geen hiërarchisch systeem”, vertelt programmeur Ivo Schmetz, die al sinds het begin bij OT301 betrokken is. “In principe wordt niemand betaald voor werken in de vereniging. Je gaat uit van de vrijwillige energie en motivatie van de mensen. Als collectief zorgen we ervoor dat de boel op de rails blijft.”

Mede hierdoor kan ‘de OT’ haar laagdrempelige imago behouden; entree is vaak minder dan een tientje en aan de bar worden schappelijke prijzen gehanteerd. Schmetz: “Je bent altijd afhankelijk van de mensen; het is een spannend organisch geheel, dat de hele tijd alle kanten op beweegt. De mensen maken de OT.”

De OT301 is ontstaan toen het pand, waar voorheen de Amsterdamse Filmacademie zat, in 1999 werd gekraakt. Na vier jaar dreigde het pand gesloopt te worden, maar gelukkig kreeg de gebruikersvereniging de mogelijkheid om het te kopen. In 2006 was het geld na hard werken, knokken, lobbyen en met steun van het Triodos cultuurfonds, bij elkaar gesprokkeld om de OT301 veilig te stellen. Inmiddels is de OT niet meer weg te denken uit de Amsterdamse clubcultuur. En al achttien jaar houdt de onafhankelijke verenging zelfstandig haar broek op. Schmetz: “Je leest weleens in de krant dat ergens de subsidiekraan wordt dichtgedraaid. Dan staat iedereen op zijn achterste poten. Ik denk dan: wij bedruipen onszelf al jaren en dat werkt ook. Het is maar net hoe je de dingen wilt en doet.”

Geen poespas
Zeven dagen per week is de vereniging geopend. Het programma laat zich het best beschrijven als alternatief en underground. In de concertzaal past zo’n vierhonderd man: ideaal voor beginnende acts, maar ook sterkhouders als Jeff Mills en Marcel Dettmann hebben er gespeeld. Schmetz is samen met aantal collega’s verantwoordelijk voor de programmering, alleen ziet hij zichzelf niet als programmeur. “De OT heeft geen programmeurs in dienst, veel werken vrijwillig of voor een laag uurtarief. Ik zou ons eerder curatoren noemen; je zoekt als curator naar partijen die bij de OT passen en laat hun de avond verder invullen. Aan bandjes die hier willen spelen vragen we om ook het programma van de rest van de avond te verzorgen. Verder waak je ervoor dat er in een maand niet teveel van hetzelfde staat.”

Diversiteit in het programma staat bij de OT hoog in het vaandel, vertelt hij. “Het weekend is redelijk dansvloer gericht met techno, breakbeat, electro en house. Het doordeweekse programma is vaak met bandjes, en ook wat experimenteler, vertelt hij. “Dan zijn er ook theater- en dansvoorstellingen. Die balans is belangrijk. Soms programmeren we weleens dingen waar anderen zich van afvragen of we daar de tent mee voltrekken. Maar waarom moet de tent altijd vol staan? We willen programmeren wat we goed vinden, niet per se wat gegarandeerd succesvol is. Het is veel leuker om acts te boeken voordat ze een paar jaar later echt doorbreken.”

“Al die bullshit van dat je een businessplan moet hebben, dat je moet presteren en rendabel moet zijn. Creatieven moeten de ruimte krijgen”

Die no-nonsense mentaliteit mist Schmetz weleens in Amsterdam. “Er gebeurt hartstikke veel in Amsterdam. We hebben een rijk nachtleven met veel clubs. Amsterdammers zijn behoorlijk verwend me alle line-ups. Wat dat betreft hebben we niks te klagen. Alleen qua diversiteit gaat het er wel op achteruit. Waarom zijn er niet meer plekken waar meer experimentele programmering is? Bijna iedereen speelt op safe omdat het rendabel en winstgevend moet zijn.”

Amsterdam kende tien jaar geleden veel vrijplaatsen zoals de OT301, waar het verdienen van geld ondergeschikt is aan het uiten van creativiteit, experimenteren en talentontwikkeling. Maar in de alsmaar groeiende stad lijkt daar steeds minder plek voor, zegt Schmetz: “Al die bullshit van dat je een businessplan moet hebben, dat je moet presteren en rendabel moet zijn. Creatieven moeten de ruimte krijgen. Daarom zijn autonome zones als ADM, Ruigoord, OCCII, Plantage Dok en de OT301 zo belangrijk.”

Hij betreurt dan ook het beleid van de gemeente die zich weinig lijkt te bekommeren om de toekomst van vrijplaatsen en DIY-initiatieven. “Uiteindelijk is dat voor een stad als Amsterdam funest. Je krijgt daardoor een mono-cultuur. De nacht verliest daardoor diversiteit en uiteindelijk creativiteit.”

Tijdens Nacht voor de Nacht

Event: 2.D5 Party

Line-up:
Zea (Eclectic strange-edge monotype)
Kanipchen-Fit (Funky Protest Poetry Blues)
Trikosis (Anarcho klezmer folk)
Dj’s: no28/PVSP, Ultramars/NHC, Power vs Power /OT301
Vj: Nuns with Guns / ADM

Tijden:
19:00-21:00: AA Talk (discussie)
21:00-03:00: Feest

Leeftijd: 18+

Passe-partouts

Locatie

Overtoom 301, 1054 HW Amsterdam


Nacht voor de Nacht Club Church

Club Church

Club Church

Vrijheidsidealisme aan de Kerkstraat

Het is een van de laatste gebleven cruiseclubs van Amsterdam: Club Church. Veel mensen kennen de naam, minder weten wat zich er binnen afspeelt. We spreken met beeldend kunstenaar en clubmanager Anne Rodermond over het DNA van de club en het activistische karakter.

Club Church is een club waar seks onbegrensd en openlijk plaats kan vinden. Zes dagen in de week worden er avonden georganiseerd die zich elk op een specifieke subcultuur of fetisj richten. “Het concept van Church staat. Het is een heel duidelijke niche, maar daarbinnen moet je continu opnieuw inventief zijn”, vertelt Anne, die al zeven jaar bij Club Church betrokken is. Eerst bij de garderobe en de bar, tegenwoordig als clubmanager. “We zijn een club die behoorlijk veel thema’s op de plank heeft liggen. Elke avond is anders hier.”

“Wij zijn er om homo’s een smoelwerk te geven binnen deze stad”

Hoerenbal, (Z)onderbroek en Furball zijn voorbeelden van terugkerende avonden in Club Church. In december haalde Anne het ook in Amsterdam populaire Pornceptual naar de club. “Het is een jong fetisjconcept uit Berlijn met een grote community. Normaal gesproken komt alles uit onze eigen koker, maar ik heb ze toch naar Amsterdam gehaald, ondanks dat het hier heel klein is.” De avond bleek een succes. Het inspireerde hem om vaker met soortgelijke avonden te experimenteren. “Het is een hele nieuwe fetisj-scene die opstaat en zich wil laten zien. Het smaakte naar meer. Binnenkort beginnen we met een avond die Locker Room heet, die meer is gericht op dansen met de mogelijkheid tot cruisen. Normaal gesproken is dat hier andersom.”

Club Church zit aan de Kerkstraat. Van de jaren zestig tot eind jaren tachtig heeft deze straat een belangrijke rol gespeeld in de homo-emancipatie. Nog voordat de Reguliersdwarsstraat de bekendste gaystraat van Amsterdam werd, was de Kerkstraat voor de internationale homogemeenschap the place to be. Inmiddels zijn de meeste plekken uit de gloriejaren uit het straatbeeld verdwenen, met uitzondering van evergreen Spijker Bar. Club Church is er sinds 2008 gevestigd. Anne: “Wij zijn er om homo’s een smoelwerk te geven binnen deze stad. Daarnaast proberen we mensen altijd uit te dagen verder te gaan dan ze zelf zouden gaan. Deze plek is zeker voor mannen een stukje grenzen verleggen. Het gaat niet alleen om het dansen, het gaat ook om ontmoeten. Onze gasten staan daar centraal in.”

De traditionele homo-ontmoetingsplekken hebben volgens Anne grotendeels hun functie verloren aan datingapps als Grindr en Scruff. “Alles gaat weer half in the closet. Het gebeurt achter de gordijnen, je hoeft er niet voor de straat op. Amsterdam is de afgelopen tien jaar behoorlijk veel van haar archetypische gay-lifestyle en -uitgaansplekken verloren. Veel cafe’s hebben hun deuren gesloten en de homohotels en -cinema’s zijn inmiddels dicht.”

“Het is misschien ook wel de rebel in mij, maar ik weet dat de grenzen die opgelegd worden eigenlijk heel vreemd zijn”

Ondanks de afnemende populariteit van gaycafés en -clubs merkt Anne een groei in het aantal themafeesten op locatie. “Rapido is een grote, net zoals Funhouse, Fucking Pop Queers, en ook een festival als Milkshake. Maar Church is een dag-tot-dag-gayclub: alles wat hier gebeurt staat daarvan in het teken.”

Ook mengt de gayscene in Amsterdam zich steeds meer in het reguliere nachtleven. Zo zijn er veel clubs die avonden organiseren gericht op lhbt’ers, valt Anne op. “Ik merk dat veel clubs een graantje meepikken door te zeggen dat ze queer zijn. Dat is ook wel nodig, want je wil iedereen erbij hebben. Maar ik zou het heel jammer vinden als we slechts een bindmiddel zijn, zo van ‘homo’s zijn zo gezellig en leuk, die gaan dansen en dat is goed voor onze club’. Terwijl ik in andere clubs weleens word aangesproken als ik mijn shirt uittrek. Het is misschien ook wel de rebel in mij, maar ik weet dat de grenzen die opgelegd worden eigenlijk heel vreemd zijn. Die vallen in Church weg.”

Ondanks dat het beter lijkt te gaan met de homo-emancipatie, moet de homogemeenschap van Anne dit niet als vanzelfsprekend beschouwen. “Blijf vechten voor je aanwezigheid, want je bent een minderheid in de samenleving. Alles wat je ziet is nog altijd geijkt op hetero-normatieve ideeën. Elke film, alle programma’s. Het komt zelden voor dat het ook daadwerkelijk mij aanspreekt. Je ziet het wel meer, maar het is heel voorzichtig. Daarom moet je mensen vooral bij de oren blijven trekken dat iedere seksualiteit gewaardeerd wordt en je die mag uiten. In Club Church zijn we absoluut activistisch.”

Tijdens Nacht voor de Nacht

Event: clubavond

De line up:
DJ Hansom
DJ Jakko

Tijden: 23:00 – 05:00
Leeftijd: 18+ (all genders & sexualities welcome)

Passe-partouts

Locatie

Kerkstraat 52, 1017 GM Amsterdam


Nacht voor de Nacht - Bitterzoet

Bitterzoet

Bitterzoet

Pretentieloos podium voor iedereen

Drie keer struikelen op Amsterdam Centraal Station en je ligt al voor de deur bij Bitterzoet. De club is bijna tien jaar in handen van Bas Louwers en zijn compagnon Sjoerd Idema waar ze artiesten programmeerden als Alabama Shakes, Opgezwolle en Gregory Porter. Louwers: “Gregory Porter is echt een rasartiest; hij kwam binnen en nam mijn zaal over.”

Is dat de boeking waar je het trotst op bent?
“Zijn optreden zal mij altijd bijblijven. Die man heeft echt een persoonlijkheid met een dijk van een stem. Twee jaar geleden stond hij hier en ik vond het te gek. Maar de boeking waar ik het meest trots op ben is die van Opgezwolle. We hebben heel erg ons best gedaan om ze van de bank af te krijgen. Daar waren ze niet echt happig op, ze dachten dat niemand erop zat te wachten.”

Het tegendeel is behoorlijk bewezen, toch?
“We hadden ze toch geboekt en het dak ging er helemaal af. Opgezwolle is weer helemaal op de kaart gezet na die show. Mensen uit Zwolle waren best verontwaardigd dat hun revival in Amsterdam was en niet daar.”


”Genoeg media schrijven dat er geen menging is van bevolkingsgroepen. Wij bewijzen het tegendeel”

Je tienjarig jubileum als eigenaar komt er bijna aan. Hoe kijk je terug op de afgelopen jaren?
“Het voelt alsof het er twee waren, het is bizar snel voorbijgegaan. Toen wij het overnamen ging het daar niet al te best had ik het idee. We hebben drie jaar ontzettend hard lopen bouwen om het weer op een goed niveau te brengen. We zitten nu in een lekkere flow: de club draait als een tierelier, we hebben veel concerten, cd-releases en showcases. Ik ben best tevreden.”

Wat is een groot verschil tussen Bitterzoet 2008 en Bitterzoet 2018?
“We doen nu veel meer live. Er staan grote artiesten die liveconcerten geven en alles wordt een stuk professioneler aangepakt. Er is nu een heel team, vroeger deden we alles met z’n tweeën.”

Op jullie Facebookpagina staat dat een uitwisseling tussen culturen momenteel noodzakelijker is dan ooit.”

Kun je dit toelichten?
“Er wordt genoeg door de media geschreven over bepaalde bevolkingsgroepen, dat er geen integratie is, dat verschillende groepen niet samengaan. Wij bewijzen het tegendeel. Hier lopen alle kleuren, maten, afkomsten, soorten door elkaar. Iedere nacht gaat dat, mét alcohol op, prima. Ons publiek is een smeltkroes dat samen gelukkig goed werkt.”

Wat vind jij belangrijk voor Bitterzoet?
“Dat we laagdrempelig zijn; dat willen we altijd blijven. We doen niet aan VIP-toestanden zoals tafels en een bottleservice. We zijn down to earth en iedereen wordt op dezelfde manier behandeld. Dat is onze kracht: pretentieloos zijn.”

“Naar mijn idee is het nachtleven een beetje ingedut: er wordt voorzichtig geprogrammeerd en er gebeurt niks spannends
”

Wat vind je van het nachtleven in de stad?
“Het is naar mijn idee een beetje ingedut. Er gebeurt weinig spannends: veel clubs kijken naar elkaar en kopiëren. Er wordt heel voorzichtig geprogrammeerd, zo van, ‘Dit soort feestjes werken daar, misschien moeten wij dat ook maar doen.’”

Is er een club die daar wel beter mee omgaat?
“Ik ben geen liefhebber van housemuziek dus ga ook niet vaak naar clubs. Wat ik veel hoor is dat De School anders is, maar ik ben er zelf niet geweest, dus ik kan niet oordelen. Ik weet niet precies wat anderen doen, misschien heb ik wel een beetje oogkleppen op daardoor. Nee, het mag allemaal wel wat wilder.”

Hoe bedoel je dat precies?
“Momenteel is het allemaal netjes binnen de lijntjes, wat grotendeels komt door de Nederlandse regelgeving. Ik vind het bijvoorbeeld heel gaaf als een leegstaand pand een tijdelijke bestemming krijgt, maar dat kan niet meer zo makkelijk. Dat werkt beperkend.”

Hoe gaat 2018 er voor Bitterzoet uitzien?
“Er komt een vergunning aan waardoor we onze openingstijden kunnen verruimen. Hopelijk gaat die dit jaar nog van kracht; dan kunnen we doordeweeks een uur langer door.”

Tijdens Nacht voor de Nacht: In de jaren ’90 werd het woord Jiggy in de VS gebruikt voor gezelligheid, losgaan op de dansvloer, toffe outfit dragen en herkenbare muziek. En dat is precies wat het feest is! Een no nonsense strictly Hip-Hop en R&B avond waar de goede vibes centraal staan. Roy Berkenhamer over de avond: ”Bitterzoet is al meer dan 15 jaar een begrip in de hoofdstad met een diverse programmering en aanhang. Iedereen voelt zich hier thuis.”

Tijdens Nacht voor de Nacht

Event: JIGGY x Bitterzoet

Line-up:

DJ Mickster
Cruzito ft. Madd Son

Openingstijden:
23:00 – 04:00

Leeftijd: 18+

Met een passe-partout (€15 ex. fee) krijg je toegang tot dit evenement en alle andere evenementen van de Nacht voor de Nacht

Passe-partouts

Locatie

Spuistraat 2 HS, 1012 TS Amsterdam


Nacht voor de Nacht Dylan van Vliet

Dylan van Vliet

Dylan van Vliet

Brengt melancholie en seksualiteit samen in fotografie

Dylan van Vliet studeerde driekwart jaar geleden cum laude af aan de Fotoacademie en werkte onder meer voor De Volkskrant en Parool. Zijn werk bestaat uit twee uitersten: of het is heel kleurrijk, of het is redelijk donker. Een terugkerend thema is melancholie, die hij het beste kan creëren als hij soortgelijke muziek draait. “Wat ik veel op zet is Last Resistance van Wende Snijders; dat werkt echt als een tiet.”



Hoe kom jij aan de perfecte persoon om melancholie neer te zetten in je werk?
“Dat gaat heel gevoelsmatig. Door veel te scouten op Instagram leer ik veel mensen kennen. Vaak heeft het met iemands gezicht te maken. Ik zie het gezicht en denk: ha, dat moet ik hebben. De gemeenschappelijke deler is meestal dat het alternatievere typjes zijn; geen doorsneemensen met een 9-tot-5-baan. Vaak spreken de mensen die ik kies melancholie uit in hun ogen.”

Heb je een bepaalde missie als je fotografeert?
“Ik vermeng melancholie graag met seksualiteit: die twee samen zorgen voor een heel interessante combinatie. Wie ik veel fotografeer is Dennis, een vriend die ik al zes jaar ken. We hebben zo’n creatieve klik dat we bijna geen woorden hoeven te gebruiken. Met hem kom ik totaal in een bubbel waarin ik letterlijk de wereld vergeet, waarin het maken van een interessant en topbeeld het enige is dat telt.”

Wanneer is een foto goed genoeg?
“Wanneer ik het geloof. Geloof ik wat ik zie, of zie ik een toneelstukje? Ook kijk ik naar de techniek: is dit fotografisch goed genoeg? En klopt de inhoud met wat ik wil maken? Als deze drie pijlers goed zijn, dan kan het beeld ermee door.”

“Hoeveel drugs je ook inneemt en hoeveel je ook feest – je komt altijd wel thuis… en wat gebeurt er dan?”

Op welk werk ben jij het trotst?
“Op mijn afstudeerwerk Am I The Border?. Dit project voelt voor mij het compleetst doordat ik er alle kanten van mezelf in heb gestopt. Ook gebruik ik verschillende media zoals fotografie, film, heb ik zelf de teksten geschreven en de achtergrondmuziek gemaakt.”

In de tekst staat dat je het leven als vrij nutteloos beschouwt. Wanneer kwam je tot het besef dat je er zo tegenaan kijkt?
“Daar kwam ik achter na mijn zware depressie, die ik had voor ik aan Am I The Border? begon. Ik was in die periode angstig en besefte me tijdens m’n herstel dat ik eigenlijk angstig was voor niks. Dat hele ‘niks’ liet me inzien dat we maar een beetje rondhobbelen en ons ding doen.”

Wat gebeurde daarna?
“Na mijn depressie ben ik heel hard gaan leven, eigenlijk té hard, als een soort tegenreactie. Zo van, ‘Ja, ik ben er nu toch, het heeft allemaal niet heel veel zin, dus ik kan maar beter zoveel mogelijk meemaken, ervaren en doen.’ Maar ook dat had weer gevolgen voor mijn psyche, want ik ging heel erg ver over mijn grenzen heen. Ik gebruikte voor mijn doen veel drugs, ging niet gezond om met mijn seksualiteit en feestte veel te hard. Maar: hoeveel drugs je ook inneemt en hoeveel je ook feest – je komt altijd wel thuis… en wat gebeurt er dan?”

Hoe was thuiskomen voor je na zo’n avond?
“Ik vond het vreselijk. Nadat ik in een enorme high zat met mensen om me heen kwam ik alleen thuis. Die twee uitersten kon ik niet goed aan, wat ik ook heb laten zien in Am I The Border?.”

“Wat je ook zoekt op het moment: je kan het vinden in het Amsterdamse nachtleven. Hoe rustig of extreem dat ook is”

Hoe kijk je terug op deze periode?
“Met een heel dubbel gevoel. Creatief gezien was het echt fantastisch: ik ontdekte verschillende manieren van fotografie en media. Gevoelsmatig was het ook eens intense achtbaan, het vroeg veel van mij als persoon en wie ik ben. Ik was blij dat het na mijn afstuderen klaar was: ik kon die periode toen echt afsluiten.”

Hoe kijk jij naar het Amsterdamse nachtleven?
“Ik heb er een haat-/liefdeverhouding mee. Ik zocht er mijn grenzen op, ik experimenteerde er met mijn seksualiteit. Wat je ook zoekt op het moment: je kan het vinden in Amsterdam. Hoe rustig of extreem dat ook is.”

Kan er iets beter?
“Het nachtleven mag wel wat meer gemengd worden. Je hebt nog steeds gescheiden gay- en heteroclubs. In mijn droomwereld gaat alles door elkaar en kun je overal heen zonder na te hoeven denken of dat wel verstandig is. Ik ben ooit geweigerd aan de deur van een niet-Amsterdamse club doordat ik een roze shirt droeg. Dat vond ik bizar.”

Wat ga je doen tijdens Nacht voor de Nacht bij NYX?
“Mijn afstudeerwerk Am I The Border? komt er te hangen. In die club heerst best wel een doolhofgevoel door alle verschillende kamertjes, zalen en gangen. Misschien komen er ook performers om je nog meer in die wereld te laten stappen waar ik me toentertijd in bevond.”



Zit je nu in een rustiger vaarwater dan toen?
“Zeker. Doordat ik afgestudeerd ben, moet ik wel serieus doen. Ik hou enorm van uitgaan, maar voor mijn hoofd is het goed als ik dat met mate doe. Ik weet niet of ik rustiger ben geworden, maar in ieder geval wel verstandiger!”

Nacht voor de Nacht 25 februari 2017 NYX

 

NYX doet mee aan Nacht voor de Nacht.
Bekijk hier het programma.

Dylan van Vliet. Foto Raymond van Mil


Nacht voor de Nacht Cafe Caron

Café Caron

Café Caron

Franse boerenkeuken met huiselijke sfeer

Café Caron is een echt familiebedrijf: vader Alain staat er aan het roer samen met David en Tom, twee van zijn zonen. De gerechten die Alain altijd voor zijn familie kookte, inspireerden David en Tom om het restaurant te beginnen. Manager Julian Louw vindt het nachtdiner een prachtig initiatief en doet graag mee: “Het is eigenlijk van de zotte dat je laat op de avond alleen nog maar junkfood kunt eten.” 



Wie binnenstapt bij Café Caron valt iets op: door de open keuken met boekenkast erboven en ‘gewone’ eettafels zoals je die ook in huishoudens vindt, voelt het restaurant als thuiskomen. Volgens Louw zijn convivialiter (huiselijke sfeer) en kwaliteit de kernwoorden van het restaurant. De Franse boerenkeuken staat er centraal, en er wordt vooral gewerkt met seizoensproducten. “We vinden dat detectivefilms spannend moeten zijn”, vertelt Louw, “maar ons menu moet vooral lekker zijn.”

“Met Nacht voor de Nacht versterken we elkaar. Door vaker in de nacht als restaurant open te zijn, kunnen we langzaamaan de huidige cultuur veranderen.”

Een voorbeeld daarvan is de coquelet, ofwel een jong haantje. Louw: “Normaal gesproken worden die weggegooid omdat ze ‘geen economisch nut hebben’, wat natuurlijk hartstikke zonde is van zo’n mooi dier. Bij ons heeft hij daarom een prominent plekje op de kaart.” Alain en chef Roel Paping zijn wat dat betreft constant bezig met progressie en verandering; ze stimuleren de rest van het keukenteam om na te blijven denken over nieuwe gerechten die passen bij het seizoen.

Regelmatig komen er gast-chefs op bezoek. Voorbeelden hiervan zijn de tweesterrenchefs Pattrick Jeffroy en Sidney Schutte, maar ook Jacques Pourcel en Jonnie en Therese Boer die bekroond werden met drie sterren. “Ze koken op een hoger segment dan wij doen”, legt Louw uit. “Als we ze uitnodigen, kunnen ze op zo’n avond hun visie op een bistro tentoonstellen. Maar het voelt bovenal het meest alsof een vriend van de familie bij ons op bezoek komt.”

Onlangs opende Petit Caron haar deuren aan het Gerard Douplein en werd Café Caron bekroond met een Bib Gourmand voor de ultieme prijs-kwaliteit verhouding. “Wij zijn hier op een hoger niveau gaan koken en meer de grenzen gaan opzoeken van gerechten die horen bij een bistro. Bij Café Caron draait het echter meer op een gastronomische ervaring en Petit Caron doet denken aan Parijse bistro. Druk, intiem en met simpele goede gerechten.”

Chef Alain Caron staat niet vaak meer in de keuken van Café Caron, maar voor het nachtdiner maakt hij een uitzondering. “Alain gaat gerechten koken waar hij echt blij van wordt. Klassiekers met een kleine twist. Een drie gangen menu dat past bij de nacht, je hoeft dus geen ingewikkelde recepturen te verwachten maar duidelijke, eerlijke gerechten.”

Het nachtdiner

Het is onder Amsterdammers een veelgehoord probleem: waar kun je ’s nachts nog terecht voor een goede maaltijd? De culinaire aantrekkingskracht van Amsterdam wordt steeds sterker, maar bij een stad met een levendige nachtcultuur hoort ook dineren op een ongewoon tijdstip. Daarom kun je tijdens Nacht voor de Nacht ‘s nachts een tafel reserveren bij tien geselecteerde restaurants. De stichting hoopt met dit initiatief nachtelijk dineren op de kaart te zetten.

Reserveren voor Café Caron kan via 020 675 8668

website / facebook

Chefkok Alain Caron. Foto Berbe Rinders

Locatie

Frans Halsstraat 28, 1072 BS Amsterdam


Nacht voor de Nacht Restaurant DS De School

Restaurant DS (De School)

Restaurant DS
(De School)

Niet aan regels gebonden

Ook dit jaar is Restaurant DS weer aan boord bij het nachtdiner. Het restaurant, onderdeel van 24-uurslocatie De School, deed vorig jaar voor het eerst mee. Toen spraken wij met Chefkok Lennart Ylstra (28) om het restaurant beter te leren kennen. 

Restaurant DS ligt een beetje op een afgelegen plek in West, in de oude technische school aan de Doctor Jan van Breemenstraat. Je moet van het bestaan afweten. Desondanks wordt het restaurant druk bezocht door mensen uit Amsterdam en omstreken. “Ik had niet durven dromen dat het zo goed zou lopen”, vertelt chefkok Lennart Ylstra, die al sinds het begin bij het restaurant betrokken is. Toen de plannen voor De School er waren werd hij door creative director Ernst Mertens gevraagd om te gaan werken bij zijn nieuwe project; een nog te openen club, met een restaurant, maar ook een café, een galerie én een sportschool. Ylstra zou verantwoordelijk zijn voor het eten: een hele kluif. “Vanwege de omvang had ik nogal wat twijfel over het project, maar na het bezichtigen van het pand kon ik eigenlijk niet meer terug.”

“Er is een hechte samenwerking tussen kunst, cultuur, muziek en eten waar continu mooie dingen uit voortkomen.”

De kracht van De School zit volgens hem in het feit dat het team bestaat uit een groep jonge creatieve mensen die niet aan regels gebonden zijn. “Er is een hechte samenwerking tussen kunst, cultuur, muziek en eten waar continu mooie dingen uit voortkomen. Het gaat ook wel eens mis hoor. Maar waar niet? Dat zijn lessen. Het heet dan ook niet voor niets De School.”

Bij Restaurant DS hebben gasten de keus uit drie, vijf of zeven gangen, met de nadruk op verse groenten, en voor de liefhebber een beetje vis of een beetje vlees. Door af te stappen van een “gigantisch menukaart met veel te hoge prijzen”, probeert Restaurant DS een ongedwongen sfeer te creëren, vertelt Ylstra. “Wat de ingrediënten betreft werken we zoveel mogelijk met wat het seizoen ons te bieden heeft. We proberen om de drie weken een nieuw menu te presenteren door heel nauw contact te houden met leveranciers en producenten. Ze sturen vaak samples op, denken met ons mee en zo gaan we er steeds mee aan de slag. We zijn altijd op zoek naar nieuwe manieren om te verrassen.”

Het nachtdiner

Het is onder Amsterdammers een veelgehoord probleem: waar kun je ’s nachts nog terecht voor een goede maaltijd? De culinaire aantrekkingskracht van Amsterdam wordt steeds sterker, maar bij een stad met een levendige nachtcultuur hoort ook dineren op een ongewoon tijdstip. Daarom kun je tijdens Nacht voor de Nacht ‘s nachts een tafel reserveren bij tien geselecteerde restaurants. De stichting hoopt met dit initiatief nachtelijk dineren op de kaart te zetten.

Reserveren voor Restaurant DS kan via 020 737 3197

websiteFacebook

Chefkok Lennart Ylstra. Foto Berbe Rinders

Locatie

Doctor Jan van Breemenstraat 1, 1056 AB Amsterdam


Yelli

Yelli

“Yung Internet gaat van drie hobbyisten richting een professioneel bedrijf”

Sergio Hasselbaink, oftewel Yelli van hiphop formatie Yung Internet, is bekend als acteur, maar is van meer markten thuis: van danser tot theatermaker, en tegenwoordig ook muzikant — waar hij zich nu vol op stort. Zijn thuisbasis is Chicago Social Club (De Soos), maar intussen houdt hij zijn ogen op voor wat Amsterdam nog meer te bieden heeft. “Ik mis weleens de openheid van de bezoeker om buiten hun patroon te stappen.”

Wat is de status van Yung Internet?

“We zijn nu 2,5 jaar bezig. Dat klinkt lang, maar het is eigenlijk super kort. We hebben net getekend bij Sony, echt een major major label. We hebben nu te maken met budgetten en deadlines, dat is wel wat minder. Maar verder is het beter geworden. Yung Internet gaat van van drie hobbyisten steeds meer richting een professioneel bedrijf.”

En er is net een nieuw album uit.
“Klopt, we hebben net een album via Sony uitgebracht, Dixieland. Van de single Van Mijn Leven Niet hebben we ook een video gemaakt. Onze hele festivalseizoen zitten we volgeboekt, dat is te danken aan die video. Met bevrijdingsdag staan we op Amsterdams Verbond en Vrijland Festival, en misschien nog een of twee andere optredens in het land.”

De helikopter voor 5 mei is al geboekt?
Lacht: “Helaas niet, was dat maar waar! Sinds Dio dat heeft gedaan is het mijn doel om met Bevrijdingsdag in die helikopter te stappen. En als dat niet lukt, gaan we wel met een helikopter van club naar club. Doen we dat gewoon!”

Op Instagram noemde je de Soos de Temple of Life.

”Ja, het ís mijn temple of life. Ik kom er al bijna zes jaar, sinds de opening. In het begin waren er vooral veel grote namen die daar optraden. Vic Crezée plaatste van die avonden foto’s op zijn social media en dat vond ik bijna intimiderend. Ik dacht, dat is zo’n clubje waar je niet tussen komt. Maar op een gegeven moment leer je toch wat mensen kennen en sta je daar opeens. En in tegenstelling tot veel andere clubs in de stad, heerst er in de Soos een open en gezellige sfeer. Er komen heel veel bekenden, de club is natuurlijk erg centraal gelegen. De Soos heeft het totaalpakket van het personeel, de aankleding en de programmering wat zorgt voor die sfeer.”

In welke clubs kom je nog meer?
“Ik kom vaak in de Kopstootbar, maar dan vooral in de rookruimte. In de NYX ben ik vaak, en ook steeds vaker in Claire. Shoutout naar Shamiro en alle lieve mensen die daar werken!”

Wat vind je van de staat van het Amsterdamse uitgaansleven?
“Er is heel veel te doen. Er zijn veel toffe dingen die al een tijdje bestaan, maar waar ik nog niet ben geweest zoals Shelter. Er zijn zoveel unieke concepten waar je niet aan toekomt, juist omdat er zoveel andere toffe dingen zijn. Die sneeuwen onder, of krijgen te weinig aandacht waardoor het redelijk obscuur blijft. Er zijn mensen die een vast patroon hebben in de binnenstad, die worden niet getriggerd om ergens anders heen te gaan. Als meer mensen verder zouden kijken dan hun neus lang is, zullen zij meer vette dingen ontdekken.”

Wat mis je in het Amsterdamse uitgaansleven?
“Gratis drank! Haha, nee, dit is Amsterdam: we hebben alles al! We zijn open minded, we hebben een groot aanbod in muziek, er zijn toffe en rare dingen waar je heen kunt gaan op de meest rare locaties. Alleen sommige mensen houden zo vast aan wat ze kennen. Ik mis weleens de openheid van de bezoeker om buiten hun patroon te stappen.”

In welke club zou je met Yung Internet nog willen optreden?

“In De School en in Shelter! Ik hoor dat er zoveel rare dingen gebeuren daar. We hebben in Trouw weleens een optreden gegeven. Het was een onofficieel optreden in de rookruimte waar een dj booth stond. We hadden een USB stick mee en er waren microfoons, dus toen hebben het gewoon gedaan. Toen ik laatst in De School was dacht ik: dat wil ik hier ook doen!”

Nacht voor de Nacht 25 februari 2017 social clubsLees hier het artikel over Chicago Social Club.

foto door Raymond van Mil


The School of House

The School of House

toekomstige smaakmakers

Tijdens Nacht voor de Nacht of 25 februari organiseren studenten van ROC Zuid en The School of House (TSOH) in Elementenstraat hun afstudeerproject Overlast. Van de marketing tot aan de boekingen, alles deden ze zelf. We spraken TSOH-oprichter Jan Maarten Hartong en studenten Opal Abohadana (18), Bette Eisden (19) en Chanice Calmão Baptista (19).

Wat houdt jullie studie precies in en hoe zijn jullie er terecht gekomen?
Eisden: “Het is een specialisatiejaar gericht op de dance, wat TSOH dit jaar samen met het ROC heeft opgezet. Wij zijn drie jaar geleden begonnen met onze opleiding Eventmanagement en Communicatie bij het ROC. We zitten nu in ons laatste jaar en zijn benaderd of we ook interesse hadden om TSOH erbij te doen.
Baptista: “Je moet het zien als een alternatief examenjaar wat meer gericht is op de dance. We krijgen veel meer informatie over hoe het écht is om in de dancescene te werken en we leren ook van mensen uit het werkveld.”

Kun je het specialisatie jaar zomaar volgen?
Abohadana: “We moesten er wel voor solliciteren.”
Hartong vult aan: “Het is meer een motivatieprocedure. We hebben gekeken naar wat voor beroepen de studenten willen gaan uitoefenen, waar willen ze naartoe groeien. Daar hebben we ook de lesstof en de stages meer op ingericht. Je wordt als het ware opgeleid voor een junior assistent in de marketing, evenementenorganisatie.”

Met welke intentie ben je begonnen bij TSOH?
Eisden: “Ik vond dat we op ’t ROC niet genoeg in de praktijk over events leerden, het was voornamelijk op papier. Ik had niet het gevoel dat ik genoeg leerde, maar ik vond de evenementenwereld wel heel interessant. Toen TSOH op mijn pad kwam dacht ik: nu weet ik zeker dat ik wat leer. Ik vind de creatieve kant heel erg leuk; het bedenken van concepten, creatief bezig zijn.”
Abohadana: “Ik had wel een beetje hetzelfde. Ik zag dit echt als een kans om in de praktijk bezig te zijn. Ik heb me tijdens het traject echt mezelf gevonden in wat ik nou echt wil.”

Jullie gaan als afstuudeeropdracht het zelfbedachte evenement Overlast organiseren, vertel.
Eisden: “We hebben eerste klassikaal een concept bedacht, dat duurde ongeveer vier weken en daarna hebben we bedacht dat huisfeesten nu best populair zijn onder jongeren. Toen dachten we: wij hebben de warehouse tot onze beschikking dus waarom niet het grootste huisfeestje van de stad organiseren? We waren het er allemaal over eens dat dit een tof concept was.”
Baptista: “Alle concepten die we van te voren hadden bedacht, daar is dit concept uit voortgekomen. Uiteindelijk zijn alle puzzelstukje in elkaar gevallen.
Jan-Maarten: “Het is concept is super tof, maar ook een enorme klus omdat het een gigantische locatie is. Maar het is een goede leerschool.”

Met z’n twintigen een concept bedenken? Dat lijkt me best pittig.
Eisden: “Het was ook super lastig, want iedereen had andere stijlen die ze leuk vonden, house, techno, afrobeat, hardstyle. Toen hebben we uiteindelijk voor een middenweg gekozen, eclectic, met daar omheen wel wat uitstapjes die er volgens ook horen te zijn: drum&bass en house. Het concept bedenken was niet echt volgens plan gelopen.”
Hartong: “Ja, jullie zijn eigenlijk een nieuw merk gestart en een nieuw merk op de markt brengen is zeker voor zo’n grote locatie, moeilijk, gevaarlijk en spannend.”
Baptista: “Klopt, daarom hebben we inderdaad gekozen voor eclectisch in de grote zaal, wat een grote doelgroep aanspreekt, maar je kunt er ook vele kanten mee op. Zo kunnen we een live-act boeken. Als je een nieuw feest bent en mensen trekt die elkaar nog nooit hebben gezien, dan kan een live optreden de boel bij elkaar rapen en voor goede energie zorgen. Daarom hebben we DIO geboekt.”

Waarom moeten mensen naar Overlast komen?
Abohadana : “Omdat er nog nooit een warehouse is omgetoverd tot een groot huis! Als je dit mist heb je het voorgoed gemist en heb je waarschijnlijk spijt dat je niet bent gegaan.”

nacht voor de nacht elementenstraatTijdens Nacht voor de Nacht is de afstudeeropdracht Overlast in Elementenstraat.
Lees hier het artikel over Elementenstraat.