Elias Mazian

Elias Mazian

“kids zijn tegenwoordig zo educated”

Elias Mazian behoort tot de bekendste lokale namen van Amsterdam. Festivals, clubs en thuishonk De School hebben hem veelvuldig op het programma omdat hij kwaliteit garandeert. Wie is deze goedlachse dj en hoe heeft hij zijn weg naar de draaitafel gevonden?

Wanneer ben je begonnen met draaien?
“Na mijn eindexamen had ik opeens tijd over. Ik was toen al erg met muziek bezig, maar ik ging nog niet uit. Ik dronk nog niet en ik vond uitgaan maar saai. Inplaats van dat ik de stad introk, ging ik met mijn broertje muziekmaken op mijn zolderkamer. Ik wilde alles van muziek weten, toen ik mijn eigen smaak begon te ontwikkelen werd ik maniakaal in het uitzoeken van muziek: alle soorten jazz ging ik luisteren, en ook hiphop vond ik te gek.

Mijn vriendin nam mij mee naar mijn eerste electronische feestje. Tijdens Rauw in Tivoli zag hoe de dj de mensen en te gekke avond bezorgde en ze met een fijn gevoel naar huis liet gaan. Ik raakte hierdoor voor het eerst geïnspireerd door het werk van een dj.

In een kroeg in Amersfoort leerde ik mezelf  draaien omdat ik thuis geen draaitafels had. Daar heb ik een jaar lang om de week gedraaid voor €50 per avond. Na dat jaar verhuisde ik naar Amsterdam en begon ik house te draaien. Ik ontdekte Rush Hour en dat er meer was dan minimal en techhouse, wat toen heel populair was. Ook ontdekte ik dat er ’s nachts van alles te doen was. Dat is echt schrikken als je uit Amersfoort komt. Ik leerde in die periode veel over muziek.”

Hoe gaat het produceren?
“Het produceren zakte even weg toen ik begon te draaien, ik ging daar heel erg in op. Nu ben ik weer terug bij muziek maken en ben ik net klaar maar met mijn tweede EP.”

Hoe kijk jij naar het Amsterdamse nachtleven?
“Ik heb het gevoel dat de kids tegenwoordig overal voor open staan. Toen ik vijftien had iedereen een genre waar je gek van was. Ik luisterde hiphop, andere metal of rock. Nu luisteren ze van alles via Spotify. Daardoor zijn de kids zo educated. Dat is tof. Daarnaast ben ik ben erg trots op het uitgaanleven in Amsterdam. Als ik moet draaien in het buitenland begint iedereen over hoe goed het gaat in Amsterdam. Het is natuurlijk nooit af maar we zitten nu op een punt dat er zoveel te doen is. Voor dj’s zijn er tegenwoordig zoveel plekken om te draaien, dat is natuurlijk geweldig voor de talentontwikkeling.”

Hoe verhoudt De School zich tot andere clubs in de stad?
“De School is een donkere club, het gaat echt om de muziek. Het geluid is heel goed, maar wel hard. Als je wilt socializen, moet je ergens anders heen. Je hebt de muziek en de dj. Op deze manier wordt het nachtleven op de meest pure vorm beleefd. Ik was achttien toen Trouw openging, ik heb in vijf jaar tijd leren clubben op een sophisticated manier — daar bedoel ik mee dat de weet hoe een club in elkaar zit. Goede belichting, goed geluid, goeie programmering, een restaurant dat past bij de visie. Daarom ben ik zo trots op De School. De mensen die daar werken hebben een visie over hoe een perfecte clubavond hoort te zijn en zijn constant bezig met bijschaven om de ervaring waar mogelijk nog toffer te maken.”

Tijdens Nacht voor de Nacht heb jij je eigen avond in De School, vertel.
“Klopt, Tama Sumo van de Panoramabar (Berlijnse club in de Berghain red.) komt draaien. Ik kijk al heel lang tegen haar op. Ze draait erg energiek, maar op een warme manier — soulvol. Haar doel is om iedereen dansend te houden. En ze heeft een bepaalde uitstraling achter de booth, ze is erg charismatisch. We zijn al best lang bezig om haar hier te krijgen, dus kan echt niet wachten tot het zover is.”

Nacht voor de Nacht 25 februari 2017 School

Tijdens Nacht voor de Nacht draait Elias Mazian in De School.
Lees hier het artikel over De School.

foto door Raymond van Mil


Tahko

Tahko

meest betrokken resident van de stad

Wie wilt weten waar Melvin van Pelt alias Tahko zoal resident is geweest hoeft alleen zijn tattoo’s te bekijken. Zo prijkt er o.a. het logo van Tram 10 op zijn arm — de house/techno avond van Panama, waar Van Pelt regelmatig achter decks staat. Hoe dat precies is gekomen? Tijd voor een goed gesprek met deze behoorlijk productieve dj en producer. “Voor mij is muziek nog steeds een uiting en niet perse een product.”

Je bent ooit begonnen in een metalband, hoe ben je uiteindelijk bij techno terecht gekomen?
Klopt, tot mijn vijftiende. Maar ik werk niet zo heel erg goed in bandformaties. Dus dat ging niet zo lekker. Vrienden van mij waren ook bezig om met Fruity Loops elektronische muziek te maken. Ik probeerde het ook, en samen met het draaien viel het allemaal op zijn plek. Ik mixte van alles. Ik zocht wel vaak de duistere vibes op, dat kwam dan vanuit de metal. Pas later ben ik in een dieper gaan draaien. Eerst een beetje deep techhouse en dat ging steeds harder. Nu draai ik meestal boven de 130bpm. Ook in het produceren voel ik me steeds meer thuis in techno.

Hoe gaat het produceren?
Ik heb van alles gedaan. Van kunstenaar tot fotograaf. In produceren heb ik nooit mijn interesse verloren. Het is het enige dat mijn spanningsboog wel aankan — ik kan me er helemaal in verliezen. Dan zit ik met een vriend in de studio en is het ineens middernacht, dat heb je dan niet door. Moet je weer je vriendin bellen: ‘Sorry, ik zou om 6 uur thuis zijn!’. Het is mijn manier om mij te uiten. En labels pikken het ook steeds vaker op.

Je hebt in het verleden best veel uitgebracht, komt er binnenkort nog een nieuwe release aan?
Ik heb inderdaad veel uitgebracht, maar ik sta niet achter alles meer, haha. Mensen zeggen dat je moet wachten tot je kwalitatief goeie platen hebt. Dat vind ik maar een commerciële insteek. Alsof je alleen muziek moet maken voor de verkoop. Ik vind het juist tof als iemand mij op Beatport opzoekt en alle tracks langsgaat, dat je dan mijn groei als artiest hoort. Voor mij is muziek nog steeds een uiting en niet perse een product.

Hoe ben je bij Panama terecht gekomen?
Ik ben gevraagd door Timo (Lassche programmeur red.). We zijn ondertussen goede vrienden geworden. Na twintig boekingen heb ik Tram 10 op m’n arm laten tatoeëren. Ik was een keertje in de Panama en toen draaide ze house in de tweede zaal. Timo vroeg of ik even wilde draaien. Ik had toevallig mijn usb bij me. Na afloop drukte hij me voor de gein vijftig euro in mijn hand, zo van ‘lekker gedraaid pik!’ Daarvan heb ik die tattoo laten zetten. Ondertussen heb van al m’n residenties tattoos. Als ik dan met geheugenverlies in het bejaardentehuis zit kan ik daaraan terugdenken

Panama lijkt soms het buitenbeentje in de Amsterdamse clubscene, hoe denk jij daarover?
Panama heeft naam opgebouwd in het Sneakerz tijdperk, toen was dat samen met de Powerzone dé club. Tegenwoordig weten mensen vaak niet waar ze Panama moeten plaatsen. Als je naar Shelter of Claire gaat, dan weet je dat wat je kunt verwachten. En bij de Panama doen ze verschillende dingen. 80’ en 90’s party’s voor dertig plussers. Externe partijen die techno doen, of eigen avonden. Of een dubstep nacht, het is een hele diverse club. En tijdens ADE staat er vijf dagen lang een a-list line up.

Wat mis je in het Amsterdamse aanbod?
In het aanbod mis ik Studio 80, dat was de plek in het centrum waar je goed los kon. Momenteel leeft de discovibe in het centrum, en dat is tof, maar ik kan daar minder mee. Ik snap wel dat een locatie als De School aan de rand van de stad gaat zitten. Liefhebbers gaan er toch wel heen, het is niet laagdrempelig. En dat is prima, maar in de 80 kwamen dan toch toeristen of gelikte gastjes die dan voor het eerst in aanraking komen met techno en die plekken moet er ook zijn.

Nacht voor de Nacht 25 februari 2017 PanamaLees hier het artikel over Panama.

foto door Texas Schiffmacher


San Proper

San Proper

een rasechte dj

House en techno met een vleugje dubreggae, disco- en funk-invloeden en een Afrikaans en Braziliaanse tint: wie een dj-set van San Proper bezoekt, hoort een vlekkeloze vermenging van deze genres. Hij draait al sinds 1999 en produceert onder meer voor labels als Rush Hour en Perlon, en heeft zijn eigen label Proper Cult.

Op je Instagram zie ik veel Japan voorbij komen. Heb je een speciale band met het land?
“Ik hou erg van het land en heb daar heel veel goeie gigs gehad. Ik draai daar al drie jaar voor Rainbow Disco en de afgelopen twee jaar hoste ik Rush Hour met Antal en Hunee. De Japanners die ik heb leren kennen vertrouw ik en ze zijn goed in wat ze doen. Doordat we beiden uit een andere hoek komen, creëren we ook nieuwe kansen voor elkaar.”

“Ik draai voornamelijk dj-sets, want andermans muziek vind ik altijd beter dan mijn eigen”

Je tourt veel; je hebt behoorlijk wat buitenlandse gigs. Hou je dat aan in 2017?
“Ik wil dit jaar meer doorbrengen in mijn studio en meer uitbrengen. Ook ben ik vaker te vinden in Claire, Shelter en De School. Deze nieuwe clubs zie ik als de drie-eenheid van Amsterdam. Daarnaast wil ik graag de elektronische kant van dansmuziek fusen met live, vooral omdat ik heel erg van afrobeat hou en die connectie zie met techno.”

Een dj-set of live, wat heeft de voorkeur?
“Ik draai voornamelijk dj-sets, want andermans muziek vind ik altijd beter dan mijn eigen. Ik blijf zóveel muziek ontdekken – en ik vind dat ik een rasechte dj ben. Voor mij is mijn werk een combinatie van dj’en, produceren, optreden, radiomaken, samenwerken met andere artiesten en vernieuwende clubavonden neerzetten. Juist die combinatie wil ik blijven doen, dat maakt het mijn ‘trade’. Het is een cultuur die ik beoefen. Ik doe dit al lang en ben altijd heel koppig geweest: ik koos mijn eigen paden en dat betaalt zich nu uit.”

Daar is geen ontkennen aan, want je bent bijvoorbeeld gevraagd als resident-dj van Shelter. Vertel.
“Ze kenden me al van Trouw en vonden mij een extra frisse toevoeging. Samen met Tsepo hebben we al een testcase-avond gedraaid, die fantastisch was. Shelter was net open dus er zaten misschien nog wat kinderziektes in het gebouw, maar die zijn mij niet opgevallen. Voor mij was het liefde op het eerste gezicht.”

“Die sets van Antal en Hunee zijn zo empathisch, zo gevoelig; dat is bijna gospel”

Wat trekt je zo aan Shelter?
“De club heeft een moddervet geluid en ik vind de aankleding echt mooi. Daar is goed over nagedacht. Shelter is een trophy wife, eentje waarmee je je uitslooft – echt fantastisch.”

Wat ga je er draaien?
“Ik zie de locatie als een verlengstuk van mijn muziek, en met mijn sound en programmering wordt Shelter meer house en disco. Ik wil heel graag Juju & Jordash hier live laten optreden. Hun liveset is heel goed en ze spelen weinig in Amsterdam, dus dat zou perfect zijn. Maar ik wil ook dj-sets neerzetten van bijvoorbeeld Antal en Hunee. Die sets zijn zo empathisch, zo gevoelig; dat is echt bijna gospel. Dat zie ik het liefst elke keer gebeuren.”

Wat vind je dat Shelter toevoegt aan de Amsterdamse nachtcultuur?
“De club distantieert zich van de rest door een eigen sound, eigen vibe en eigen programmering. Er is een nieuw podium voor die technosound, Shelter heeft haar handtekening gezet. Ik heb daar een heel positief gevoel over, net zoals Claire en De School. Dat zijn mijn drie favoriete clubs op het moment, omdat ze zo anders zijn van elkaar. Ze zitten niet in elkaars vaarwater en dat is precies wat de stad nodig heeft: diversiteit.”

Is er ook iets dat nog mist in de Amsterdamse nachtcultuur?
“Er is weinig plek voor loodsen en gekke locaties als Cruquiusgilde. De scene wordt getackled door de politiek en omwonenden. Gelukkig kruipt het bloed waar het niet gaan kan en gebeurt er altijd wel een soort anti-reactie. Ik vind dat de scene en het nachtleven er in veel opzichten op vooruit is gegaan. Vooral met de aandacht op internationaal niveau is Amsterdam er de laatste tien jaar veel volwassener op geworden, qua muzikanten en qua aanbod. Ik zie dat er veel gebeurt en dat is iets om trots op te zijn.”

Nacht voor de Nacht 25 februari 2017 ShelterTijdens Nacht voor de Nacht draait San Proper in Shelter.
Lees hier het artikel over Shelter.

foto door Texas Schiffmacher


Moreno Perna

Moreno Perna

zoekt de waanzin op

Prikkelende performances, kunstzinnige visuals, spraakmakende foodconcepten: in Supperclub huist een restaurant, galerie, bar en club. Moreno Perna is daar performer: “Ik probeer altijd iets onverwachts te doen, waardoor mensen zich afvragen wat er aan de hand is.”



Hoe doe je dat?
“Ik hou ervan een om een sterk karakter neer te zetten. Ook al is dat slechts met een bepaalde look, dan nog zet dat een theatrale sfeer neer binnen de performance. Ik combineer die look graag met verschillende stijlen en objecten uit diverse popculturen, waardoor ik nog iets gekkers kan laten zien. Ook experimenteer ik graag met gender en feminisme.”

Hoe lang doe je dat al?
“Een aantal jaar nu. In 2011 verhuisde ik van Italië naar Amsterdam, toen ben ik hier Moderne Theaterdans gaan studeren. Ik kwam in aanraking met Supperclub door een vriend van me, stage manager Daniel Liddiard, en ging daar performen. Sinds dit jaar heb ik een artiestennaam, Vortex.”



Wat vind je ervan om in Amsterdam te performen?
“Iets wat ik heel erg kan waarderen aan de stad is het feit dat je veel moeite stopt in hetgeen dat je doet en men de vraag ‘hoe kan het beter?’ stelt. Ik vind het erg goed om je hier constant van bewust te zijn en het in je achterhoofd te houden. Deze mindset ben ik nog niet tegengekomen in de andere steden waar ik heb geperformed.”

In de jaren tachtig was het Amsterdamse nachtleven veel extravaganter dan nu. Wat denk jij daarover?
“Toevallig had ik het hier laatst nog over met de managers van Supperclub – we willen juist die oude vibe terugbrengen. Verleg gewoon die grenzen en maak alles wat meer freaky. Stop eens met het willen pleasen van het publiek, want dat gaat ten kosten van artistieke vrijheid en de ontwikkeling van performers.”

“Ik wil mijn queerpersona naar verschillende clubs, gay en niet gay, brengen”

‘Maak alles wat meer freaky’, is dat hetzelfde als mensen choqueren?
“Het is niet ons hoofddoel om mensen te choqueren voor ons vermaak. We willen echt buiten de hokjes gaan en de waanzin opzoeken. Ik weet zeker dat clubs dit terug in het Amsterdamse nachtleven kunnen krijgen.”

Hoe is dat bij Supperclub?
“Ik ben druk bezig met het ontwikkelen van nieuwe acts. De club biedt het perfecte platform om het beste uit jezelf te halen; we krijgen alle creatieve ruimte om te experimenteren en entertainen. Het gaat niet alleen om feedback, maar om het behalen van een compleet nieuw artistiek niveau. Voor mij als performer is dit geweldig.”

Wat is het volgende artistieke niveau?
“Ik wil graag op andere plekken werken, zoals festivals en theater. Voor het laatste werk ik nu aan een theater soloproject en ook en nieuwe act waarin ik paaldansen wil vermengen. Ik ben onlangs begonnen met paaldansen, hiermee wil ik mijn queerpersona op een andere manier uitdrukken en naar verschillende clubs – gay en niet gay – brengen.”


Welke clubs heb je daarvoor in gedachten?
“Denk aan technoclubs als De School; performen in donkere ruimten kan heel goed werken. Dat heb ik ook gedaan bij DOKA in het Volkshotel, waar een heel donker interieur is. De omgeving waarin je een bepaalde performance doet is ontzettend van belang. Wat ik bij DOKA deed, werkte bijvoorbeeld niet in Supperclub. Daarom is het goed om een locatie te vinden waarvan het management ook in je wil investeren. Dan kun je pas écht iets goeds neerzetten.”

Nacht voor de Nacht 25 februari 2017 SupperclubTijdens Nacht van de Nacht is Upperclub in de Supperclub.
Lees hier het artikel over Supperclub.

foto door Texas Schiffmacher


Nacht voor de Nacht 25 februari 2017

Abstract

Abstract

“The President”

Gestow Power, bekend onder zijn alias Abstract, won de Red Bull Thre3style contest. Daardoor mag hij zichzelf de beste dj van Nederland noemen — en dat terwijl hij zichzelf op zijn Facebook omschrijft als ‘just a simple cat that makes music and deejays all over the place.’

Hallo Abstract! Waarom won jij die wedstrijd?
“Mijn trackkeuze, de overloop, de trucjes en dat met bekend en onbekende muziek; ik denk dat mijn verhaal het meest klopte. Ik wist het club- en technische aspect het best te combineren.” Daarna mocht je naar Chili om het op te nemen tegen 23 deelnemers uit andere landen.

Vertel.
“Dat was heel sick, een van de betere weken uit mijn leven. Je zit tien dagen met die dj’s, voorgaande winnaars én legendes als Jazzy Jeff, Z-Trip, DJ Craze en Mix Master Mike – allemaal dj’s waar ik mad tegenop kijk. Je bent ermee samen alsof het je homies zijn. Het is een soort van nerdkamp, we houden van muziek, knopjes en overgangen. Daarnaast is het toevallig ook een wereldkampioenschap.”

Heb je iets geleerd op het nerdkamp?
“Niet per se iets geleerd, maar wel veel inspiratie opgedaan. Red Bull Thre3style is net een andere manier van draaien met meer trucjes. Je hoort iedereen op zijn eigen manier nummers inmixen of tracks gebruiken die je niet kent. Het heeft me aan het nadenken gezet; wil ik meer van dat in mijn sets implementeren of het misschien wel helemaal omgooien?”

Scratchen wordt niet meer door veel dj’s gedaan. Vind je dat jammer?
“Ja en nee. Ik scratch zelf weleens, maar niet te veel, want dat is irritant voor het publiek. Het is ook verder niet meer belangrijk om technisch te kunnen draaien, wat is gekomen door hoe de technologie zich heeft ontwikkeld. Als je teruggaat naar vroeger, toen het scratchen ontstond, was het echt een ding. Tegenwoordig willen mensen gewoon dansen, ze hoeven niet de hele tijd ‘djoefe djoefe djoefe.’”

Het lijkt alsof hiphop en R&B momenteel ook groter zijn dan ooit, waardoor komt dat denk je?
“Dat is altijd wel zo geweest, maar nu wordt het echt erkend. Producers maken veel muziek met hiphop- en R&B-invloeden; dat kan een megapopnummer zijn, of house of EDM. Misschien is dit gewoon de tijd ervoor. Ik vind het heel sick dat Nederlandse hiphopartiesten goud en platina krijgen. Je kan er niet meer omheen, het is echt een feit dat het populair is.”

Waar ben je zelf graag te vinden?
“De feesten van Klear. Ik hoor daar nummers en denk: ‘oh shit, dit wil ik draaien. Oh en dit, en dit.’ Vorige zomer heb ik echt het tofste festivalseizoen ooit gehad. Ik kon heel goed mijn ei kwijt op Appelsap, By The Creek en Vunzige Deuntjes Festival.”

Zit er verschil in dj’en op een festival en in een club?
“Mensen zijn al heel de dag op een festival, dus je wil een bepaalde lijn vasthouden. Vanaf een bepaald moment gaan artiesten prime time draaien, wat je moet overnemen en naar het volgende level brengen. Het niveau moet constant hoog blijven. “Het is een eer, maar het is ook moeilijk.” In 2016 draaide Abstract o.a. op Lowlands in de India.

Hoe zit dat met indraaien en afsluiten?
“Op een festival afsluiten is lastig omdat er dan al veel tracks zijn gedraaid, dus je moet goed bepalen wat je gaat doen. Indraaien is trouwens ook moeilijk, veel mensen onderschatten dat. Ik kom weleens in de club en hoor dan een track waarbij ik denk ‘dit is totaal niet nodig, je vergooit deze plaat nu echt.’”

Merk je verschil in hoe je nu draait en vroeger?
“Toen ik net in clubs begon te draaien, kon je veel maken. Als je nieuwe, onbekende platen speelde, werd dat altijd goed ontvangen. Mensen hoefden niet per se hitjes te horen. Ik bedoel, als iets tof is kun je er gewoon op dansen toch? Als je het niet kent, wil dat niet zeggen dat je er stil op moet staan. Het zou sick zijn als dat weer een beetje terugkomt.”

Zou je kunnen zeggen dat het publiek een beetje verwend is?
“Ja, ze willen hitjes en nummers horen van Spotify. Ik moet ook de crowd pleasen, maar toch probeer ik het ook spannend te houden. Als er meer wordt geaccepteerd dat er naast bekende, ook onbekende liedjes worden gedraaid, levert dat meer dynamiek op.”

Je draait tijdens Nacht voor de Nacht in de AIR, waar je ook je eigen feest PRESIDENT had. Wat is jouw relatie tot die club?
“Ik heb er heel vaak gestaan, ik vind het een mooie club. Toen TikTak begon draaide ik daar veel en graag, net zoals bij GirlsLoveDJ’s. De AIR maakt een mooie combinatie tussen verschillende soorten publiek, van studenten tot VIP-tafelbezoekers.”

Tijdens Nacht voor de Nacht draait Abstract in AIR.
Lees hier het artikel over AIR.

Nacht voor de Nacht 25 februari 2017 Amsterdam abstract

foto door Texas Schiffmacher


Nacht voor de Nacht 25 februari 2017 Fela

Fela Donker

Fela Donker

creatieve duizendpoot

Illegale feesten organiseren, het nachtleven van creativiteit voorzien, programmeren bij Sugarfactory, over de wereld reizen en bevindingen vastleggen op canvas: het is slechts een greep waar Fela Donker zich mee bezighoudt. Stichting N8BM A’DAM ging met de creatieve duizendpoot in gesprek. 

Ha Fela, hoe is het allemaal begonnen?
“Ik ben opgegroeid in Rotterdam, wat vroeger wel een ruige stad was. Ik ging veel naar Nighttown daar, en verder was ik overal en nergens. Ik was 17 jaar toen ik voor het eerst bij Mysteryland over het hek klom — ik heb er drie uur over gedaan voor het lukte. Uiteindelijk ging ik door de sloot. Toen ik daar dan eindelijk stond en al die mensen op die grote heuvel zag, was dat gewoon magisch. Dat zijn van die momenten die heel bijzonder voor mij zijn.”

Dus je trok van Rotterdam langzaam richting Amsterdam. Je hebt ook illegale feesten neergezet in Leiden, toch?
“Ja, daar hebben we onder meer illegale feesten in een kraakpand georganiseerd. Dat pand lag naast het centraal station en was niet afgetimmerd, maar juist heel open. Er traden bandjes op, een theatercollectief heeft een voorstelling gegeven en we stelden ons op als een galerij. De Rabobank heeft ons zelfs nog een tijd gesponsord, dus ja, we waren heel creatief en ondernemend bezig. Vanuit daar is het allemaal ontstaan, en dat is geëindigd in jaren reizen.”

Waar ben je zoals geweest?
“Ik heb drie maanden in Vietnam gezeten, ben daarna naar Thailand, Cambodja en Kenia gegaan en weer daarna was ik acht maanden in Australië. We vonden het heel tof echt met de locals om te gaan, dus niet als toeristen te gedragen, maar ons aanpassen en tussen hen proberen te leven. We zijn in stammen geweest waar je normaal niet moet komen als blanke jongen.”

“We konden niet in woorden met ze communiceren, maar we spraken via kwasten en kleuren”

Met wie was je daar?
“Met mijn broers Dali en Tun, met wie ik ook in Donker Collective zit. Achter elk portret of schilderij dat we daar maakten zat een groot verhaal. We konden niet in woorden met ze communiceren, maar we spraken via kwasten en kleuren. Als je zo’n hutje naschildert waar zij al hun hele leven wonen, opent dat echt wat bij die mensen.”

Kun je wat meer vertellen over Donker Collective?
“Dat is zo’n acht jaar geleden ontstaan in Leiden. Toen was er nog Source Festival, en het team vroeg of wij geïnteresseerd waren in een samenwerking met een bekende Nederlandse fotograaf, Paul Bergen. We zijn toen over zijn foto’s heen gaan schilderen en er kwam een expositie uit, die in Ekko werd gehouden.”

Jullie vader is kunstschilder, dus in dit geval valt de appel niet ver van de boom?
“Nou, ik ben niet bij mijn vader opgegroeid en werd altijd juist een beetje een andere richting opgeduwd. Maar het ging toch jeuken denk ik. We zijn het eigenlijk gewoon gaan doen, zonder opleidingen.”

Schilder je nog steeds zo veel?
“Een stuk minder, je komt er gewoon niet mee rond. Nadat we terugkwamen van het reizen, vielen we een beetje in een gat. We zijn naar Nachtlab gegaan en hebben toen Het Kunstenaarsbal georganiseerd, wat in vier jaar is doorgegroeid naar het Tropenmuseum en de Stadsschouwburg.”

Je verzorgt ook de programmering bij Sugarfactory, hoe vul jij de club aan?
“Ik zoek de combinatie op tussen het nachtleven en creativiteit door middel van live acts en aankleding; ik wil exposities op die manier meer body geven. De Sugarfactory is ook echt gestart om die koppeling te maken. Ik vind echt dat een nacht meer beleving moet hebben. Het mag van mij dus wel iets spannender, bijvoorbeeld via live acts en meer een experience te bieden. Misschien heeft niet iedereen daar behoefte aan, maar als mensen dat zich gewoon over hen heen laten komen, hebben ze zo’n unieke ervaring dat ze het tof vinden.”

Nacht voor de Nacht 25 februari 2017 Amsterdam Fela Donker

foto door Texas Schiffmacher


Nacht voor de Nacht 25 februari 2017 Amsterdam Titia

Ondersteboven en TITIA

Ondersteboven

is al een tijdje verliefd op TITIA

Als je Ondersteboven-organisatoren Tijn Croon en Guus Hoogeboom vraagt wat voor muziek er tijdens het feest in Canvas langskomt, hebben ze daar in één adem het antwoord op: “Housediscofunktechnoacidafrosoulistic.” Stichting N8BM A’DAM schuift aan tafel met het duo en resident-dj Titia van Beckum om te praten over het feest en de huidige clubcultuur van Amsterdam.

Hoe is Ondersteboven ontstaan?
Tijn Croon: “Ondersteboven kwam vorig jaar van de grond toen ik de boeking Roy Davis Jr. bij Studio/K niet kon doorzetten omdat we daar met minder budget werken. De komst van deze houselegende vonden we te mooi om te laten schieten, dus maakten we een deal met de clubprogrammeur van Canvas, Alexander van der Meer. Toen is het balletje gaan rollen.”

Hoe leg je het feest het beste uit aan iemand?
Guus Hoogeboom: “We maken een gezellige smeltkroes van subgenres, maar niet te grimmig of te ruig – dat bewaren we liever voor tijdens Amsterdam Dance Event. Denk aan disco, house, soul, funk, afro en tussendoor ook nog wat techno. We binden ons niet vast aan één genre en draaien gewoon wat we zelf heel tof vinden.”

Croon: “We trekken wat jonger publiek dat normaal naar Canvas komt. De bezoekers zijn niet hip of ijdel, maar komen puur voor de muziek.”

Over muziek gesproken; Titia, jij bent de resident-dj. Hoe is dat gekomen?
Titia van Beckum: “Ik stond al eerder bij Ondersteboven en dat was me absoluut goed bevallen. Ik vind het belangrijk dat ik kan laten zien dat ik niet alleen een rauwe dj set kan neerzetten, maar me ook van de wat gezelligere kant kan laten zien. Ik kan me me goed vinden bij de plannen van de mannen en het contact verliep soepel, dus zodoende.”

Hoogeboom: “Tijn en ik zijn al stiekem een tijdje verliefd op Titia. Elke keer als we een set van haar horen, zijn we er enorm positief over. Ze draait precies net die platen die je niet verwacht, maar die wel goed aansluiten bij de stemming van het feest. Ze weet de aandacht te houden en kan naast een avond openen ook prima afsluiten.”

Wat voor set kan een bezoeker van jou verwachten, Titia?
Van Beckum: “Ik draai altijd platen met een bepaalde swing. Dat kun je opzwepend noemen, maar dat vind ik een heel lelijk woord. Binnen mijn sets zoek ik een beetje naar de uithoeken. Zoals Guus al zei: ik probeer altijd origineel in mijn platenkeuze te zijn, als een plaat te vaak gedraaid wordt dan sla ik ‘m graag over. Ik hou veel van de rave- en oldskool-sound, break beats en high snares. Ik val heel erg op ritmes waar je een beetje van gaat wiebelen!”

 “Wanneer we het zelf zonde vinden dat een artiest weinig in Amsterdam draait, gaan we er zelf wat aan doen”

Waar haal je je inspiratie vandaan?
Van Beckum: “Die vraag stel ik ook vaak aan mezelf. De inspiratie komt vooral uit de muziek uit eind jaren tachtig, begin negentig. Maar dan nog is het lastig te zeggen, want er is in die tijd ook veel cheezy shit gemaakt. Op dit moment vind ik Luca Lozano en zijn label heel inspirerend. Met hem zou ik nog weleens een b2b-set willen doen, en met The Black Madonna.”

Hoe kijken jullie naar de huidige Amsterdamse clubcultuur?
Hoogeboom: “Er gebeurt veel, kijk maar naar de nieuwe clubs die erbij zijn gekomen. Alleen ik vind het zonde dat [het verschil in soort vergunningen] de boel opfokt. In West kan het geluk niet op en mag je openen en sluiten wanneer je wil, maar in Oost is dat moeilijk te verwezenlijken. Dit zorgt voor concurrentievervalsing en je merkt dat er een verschuiving naar West plaatsvindt.”

Van Beckum: “Ik ben heel blij met RADION, De School en Shelter. Het is mooi om te zien hoe elke club een eigen identiteit en positie inneemt. Er zijn veel vette avonden te vinden – in vergelijking met de wereld heeft Amsterdam een enorme uitgaansscene waar we blij mee mogen zijn.”

Mist er iets?
Croon: “Er is nog altijd een aantal artiesten dat niet vaak in de stad optreedt. Neem Roy Davis Jr., hij was er zes jaar geleden voor het laatst. Wanneer we het zelf zonde vinden dat een artiest weinig in Amsterdam draait, gaan we er zelf wat aan doen.”

Wat zijn de plannen voor Ondersteboven in 2017?
Croon: “We hebben tot de zomer nog drie clubfeesten op de planning waar we met geweld willen gooien – we gaan hele mooie artiesten neerzetten. En misschien zetten we in de zomer nog wel een stagehost neer. We zitten in elk geval niet stil.”

Tijdens Nacht voor de Nacht vindt Ondersteboven plaats in Canvas en met in de line-up Tevo Howard, Beesmunt Soundsystem en TITIA.

Lees hier het artikel van Canvas.

Nacht voor de Nacht 25 februari 2017 Amsterdam Ondersteboven

foto door Texas Schiffmacher


Nacht voor de Nacht 25 februari 2017 Jack

Jake Credit

Jake Credit

brenger van artistieke verwarring

‘Who the fuck is Jake Credit? Jake Credit, the young man. Jake Credit, the occasional woman. Jake Credit gives fuck-all about gender.’ Deze tekst prijkt op de Facebookpagina van live-vocalist, theaterperformer, host, presentator, producer en programmeur Joren Lefebvre, beter bekend als Jake Credit. Hij is van alles, maar ook niks: ‘Jake Credit performs the songs, the words, the movements of contemporary pop culture. But then again, sometimes not at all. Jake Credit is a liar.’

Wie of wat is Jake Credit?
“Jake Credit is geen act. Ik ben aan de ene kant Jake en aan de andere kant Joren. Jake Credit is wel echt werk voor mij. In het begin waren mensen sceptisch erover, van ‘je loopt gewoon een beetje rond en bent aan het partyen, dat is toch geen werk?’. Dat eerste is zeker waar, maar het is wel écht mijn baan.”

Wat doe je dan precies?
“Ik werk in het nachtleven als performer. Jake is drie jaar geleden geboren als afstudeerproject vanuit school. Ik heb Uitvoerende Kunst gestudeerd, waar ik danste, zong en acteerde.”

“Het is belangrijk dat je lieve mensen om je heen hebt en dat zit goed daar, iedereen is zo lief bij Club NYX”

Hoe ging dat na je opleiding?
“De laatste vier maanden voor mijn afstuderen heb ik van mijn afstudeerproject een voorstelling gemaakt. Die liep supergoed, ik kreeg een telefoontje van Amsterdam Fringe Festival, of ik de show daar wilde geven. Daar ontmoette ik veel mensen die in de nacht werken, en zo ben ik in het nachtleven gerold. Ik ben live performances gaan maken en zong bijvoorbeeld heel vaak in Church (gayclub aan de kerkstraat red.).”

Je rolde van de theaterwereld door naar de clubscene. Hoe ging dat?
“Een vriendin stelde voor om een onderzoek te doen naar het nachtleven. Ik wilde er wel een centje mee verdienen; het is supertof, maar het blijft business. Eind 2014 ging ik werken bij NYX waar we op creatief gebied konden doen wat we wilden.”

Wat doe je daar?
“Ik perform er. Het zijn geen werkshifts van acht uur, maar ik sta er wel helemaal te zweten op hakken in een korset, met een pruik op of soms een of ander plastic ding waarin ik een levende sauna ben. Het is niet altijd comfortabel, maar ik zie er wel beeldig uit. Het is belangrijk dat je lieve mensen om je heen hebt en dat zit goed daar, iedereen is er zo lief.”

“Als iemand een grote bek heeft of moeilijk doet, dan zet ik hem er gewoon uit op mijn hakken”

Het klinkt alsof je het onwijs naar je zin hebt daar.
“De NYX is echt een tent waar je het nooit niet leuk hebt. Je kan alles laten zien wat je wil, er zijn drie ruimtes met verschillende muziekstijlen, en het personeel en de beveiliging zijn veel te lief. Dat merk je als gast; someone is gonna take care of me. Als ik perform en zie dat mensen alleen zijn gekomen, dan denk ik altijd ‘jij gaat de beste avond ooit hebben’. Je hebt niemand nodig om het leuk te hebben. Je bent er altijd welkom. Iedereen is safe, iedereen is open, iedereen is gezellig. NYX is ook echt speciaal voor mij, de club heeft mij een kans gegeven. Ik heb NYX enorm omarmd en de lieve mensen daar geven heel veel waardering terug.”

Je hoort nu drie jaar bij het team. Is er veel veranderd in de tussentijd?
“De NYX was vroeger echt een gay heaven voor mij, wat is veranderd door alle open-mindedfeestjes waar ook heteroseksuelen op afkomen. Dat vind ik een pluspunt, want binnen de clubs zijn er nu verschillende brands. Ik vind die mix van gay en straight interessant, en een beetje weerstand moet ook gewoon kunnen. Als iemand een grote bek heeft of moeilijk doet, dan zet ik hem er gewoon uit op mijn hakken.”

Nacht voor de Nacht 25 februari 2017 Jack Credit

foto door Texas Schiffmacher


Nacht voor de Nacht 25 februari 2017 Lars

Lars Dales

Nederland

Lars Dales

Nederland en Detroit Swindle snappen elkaar ineens

Als er een deur dichtgaat, gaat er elders een open – een uitspraak die Lars Dales en Maarten Smeets kunnen beamen. Dales moest Smeets ontslaan omdat hij veel te serieuze house draaide, wat niet paste in de avonden die Dales programmeerde. Hierna gingen de twee aan tafel zitten en kwamen ze erachter dat ze dezelfde liefde hadden voor Motown, hiphop en house. Ze begonnen “te kloten” in de studio en Detroit Swindle werd geboren. Dales vertelt over ballen hebben, het begrijpen van Nederland en samenwerken met Smeets.

Om even mee te beginnen, hoe gaat het nu met jullie?
“Hartstikke goed! We hadden wat weekjes vrij tijdens de feestdagen en straks gaan we op tournee in Amerika. We zijn ook lekker in de studio bezig geweest en hebben twee remixen af, werken aan een nieuwe EP en gaan in maart drie weken werken aan een eventueel album.”

Jullie hebben één album op de planken, gaat dat veel verschillen met het nieuwe?
“Als we terugkijken op Boxed Out, ons eerste album, dan vinden achteraf gezien dat dat veel beter had gekund. Mensen zijn er nog steeds helemaal gek op en er staan ook nummers op waar ik echt trots op ben, maar er zijn ook tracks waar we misschien iets langer bij stil hadden moeten staan. Die valkuil willen we nu vermijden. Dat doen we door de tijd te nemen om een goede selectie te maken. Ik wil nu met iets komen waarbij mensen denken ‘hè, hebben jullie dat gemaakt?!’”

“Ik ben hartstikke enthousiast over het niveau van muziek maken waar we nu op zitten”

Hoe denk je zo’n reactie te krijgen?
“We moeten een beetje ballen hebben om er bijvoorbeeld een aantal luisterdingen op te zetten die wij tof vinden. Iets experimenteler, iets elektronischer. We hebben nu twee tracks waar geen percussie in zit, alleen maar geluid. Ik vind dat heel vet, maar ik weet niet wat onze fans daarvan gaan denken.”

Hoe gaat dat proces in z’n werk?
“We zitten heel de dag lekker te kloten, op te nemen en te knippen. We hebben zoveel hardware inmiddels, dat gebruiken we ook allemaal. Daarvoor was heel veel gebaseerd op de computer. We hebben een nieuwe live set-up. Ik ben hartstikke enthousiast over het niveau van muziek maken waar we nu op zitten.”

Kun je wat meer vertellen over die nieuwe live set-up?
“Het is zo leuk omdat het lijkt dat je een band bent. Je bent heel vrij in wat je allemaal gaat doen. Ik werk nu veel met mijn toetsenist Lawrence. Ik zeg bijvoorbeeld, ‘laten we nog vier bars pakken’, en dan gaan we gewoon door. Dan trek je in één keer alle percussie weg, en gaat hij alleen maar feelen. Dat is het leuke aan live, het is een uitdaging.”

Hoe sta je tegenover een dj-set?
“Je kan er alle kanten mee op, dat is ook zo gaaf. Het leukste vind ik de all-nighters. Je neemt mensen helemaal mee in de sfeer die je neerzet. Het is dan niet zo dat wij de dj’s zijn, en zij het publiek, nee – je staat er met z’n allen. Dat heb je met een live set minder, want je bent volledig geconcentreerd op de show. Daardoor heb je minder door hoe hard de mensen losgaan.”

Produceren, live-sets doen, dj-sets draaien: zoals je er lovend over vertelt klinkt jouw werk als de leukste baan van de wereld.
“Leuk is het zeker, maar soms ook heel zwaar; je moet het vak niet onderschatten. Elke reis kost je minimaal vijf uur, ook als je gewoon naar Parijs vliegt. Na een tour ben je helemaal leeg en kijk je scheel. Ook op sociaal vlak is het lastig; jij bent er nooit als je vrienden vrij zijn, zij zijn er nooit als jij vrij bent. Je moet een bepaalde mindset hebben om dat aan te kunnen. Gelukkig zijn wij met z’n tweeën en vinden we het nog steeds goed met elkaar. Ik kan me moeilijk voorstellen dat je dit in je eentje moet doen, ik heb respect voor de mensen die dat kunnen.”

Je hebt ook je eigen avonden geprogrammeerd bij de Club Up, het was geloof ik zelfs de plek waar je begon met draaien. Hoe is dat gegaan?
“Klopt, ik was vanaf het begin al betrokken met de Club Up. Ik kwam in contact met de programmeur van de Kring (kunstenaarssociëteit dat het pand deelt met de Club Up red.) toen zij bezig waren met het opzetten van de Club Up. Toen ben ik er meteen ingestapt met het concept Blockparty. Dat was ook het moment dat ik begon met muziek draaien die ik zelf tof vond. Het Amsterdamse nachtleven was destijds best fancy en hip, Club Up was een beetje alternatief. Er kwamen leuke, frisse mensen die ik niet op mijn andere evenementen zag, dat vond ik heel leuk. Ik kwam er zo vaak en zag veel dezelfde mensen dat we echt een familiegevoel hadden met z’n allen. Het was één van de eerste clubs waar ik een Leftfield-ish gevoel had. Daarnaast was het ook de stap naar Detroit Swindle.”

Hoe ging dat eigenlijk toen jullie net samen begonnen te produceren?
“Voordat ik Maarten kende boekte ik hem weleens voor avonden die ik organiseerde. Maar ik moest hem soort van ontslaan omdat hij voor die avonden te serieuze house draaide. Toen ik na een tijdje ook een beetje klaar was met de wat commerciëlere sets, kwam ik Maarten weer tegen en raakten we aan de praat over de muziek die we goed vonden. Hij kwam bij me langs in de studio. Vanaf dat moment zaten we er elke week en kwam er opeens een EP uit. Die had een vriend zonder ons medeweten naar Huxley’s nieuwe label gestuurd. Door een foutje kwam die veel te laat uit. Onze tweede EP tekenden we bij Dirtcrew – uiteindelijk kwamen dus beide releases twee weken achter elkaar uit. Dus in één keer twee volle EP’s, van een naam waar niemand wat van had gehoord. Het was zo van: ‘wow, wie zijn die guys?’. We brachten in het eerste jaar vijf EP’s uit, dus niemand kon meer om ons heen.”

“In Claire was het publiek laatst aan het hossen, dat heb ik nog nooit meegemaakt”

Jullie lijken daarna meer te zijn gaan touren in het buitenland dan in Nederland.
“Als Detroit Swindle hebben we nooit een basis in Nederland gelegd, omdat we allebei wat anders deden. Heel gek eigenlijk, dat we internationaal veel bekender zijn. Wij beginnen Nederland nu eigenlijk pas te begrijpen en andersom. Het is toch wel een fijn gevoel als je ook in je eigen land kan draaien en muziek kan brengen.”

Waarom begrijpt Nederland opeens Detroit Swindle en vice versa?
“Elke keer als we draaien, gaat het helemaal leip. Vorige keer in de Claire zat het publiek te hossen als we een bepaalde discotrack draaiden. Dat zie je niet zo vaak in Amsterdam. Mensen zijn vaak een beetje blasé, ze hebben alles wel gezien, óf ze zitten lekker aan de drugs en staan lekker te ‘viben’. Maar echt, dat hossen heb ik nog nooit meegemaakt, echt gruwelijk. We snappen elkaar opeens.”

Merk je ook zulk soort veranderingen in het buitenland?
“Ja. In het begin draaiden we weleens in Frankrijk en daar vonden we geen reet aan. Maar nu is dat land helemaal aan. Ik weet niet wat er is gebeurd, maar er heeft echt een omslag plaatsgevonden; ze gaan in een keer helemaal los. En Engeland was eerst de beste markt, maar dat begint nu vertroebeld te raken omdat er zoveel gebeurt. Je moet daar heel specifiek kijken naar welke club je gaat. In sommige clubs word je bijvoorbeeld alleen geboekt voor je naam en dan sta je alleen maar voor Sjonnies te draaien.”

Nacht voor de Nacht 25 februari 2017 Lars Dales

foto door Texas Schiffmacher