Dylan van Vliet

Brengt melancholie en seksualiteit samen in fotografie

Dylan van Vliet studeerde driekwart jaar geleden cum laude af aan de Fotoacademie en werkte onder meer voor De Volkskrant en Parool. Zijn werk bestaat uit twee uitersten: of het is heel kleurrijk, of het is redelijk donker. Een terugkerend thema is melancholie, die hij het beste kan creëren als hij soortgelijke muziek draait. “Wat ik veel op zet is Last Resistance van Wende Snijders; dat werkt echt als een tiet.”



Hoe kom jij aan de perfecte persoon om melancholie neer te zetten in je werk?
“Dat gaat heel gevoelsmatig. Door veel te scouten op Instagram leer ik veel mensen kennen. Vaak heeft het met iemands gezicht te maken. Ik zie het gezicht en denk: ha, dat moet ik hebben. De gemeenschappelijke deler is meestal dat het alternatievere typjes zijn; geen doorsneemensen met een 9-tot-5-baan. Vaak spreken de mensen die ik kies melancholie uit in hun ogen.”

Heb je een bepaalde missie als je fotografeert?
“Ik vermeng melancholie graag met seksualiteit: die twee samen zorgen voor een heel interessante combinatie. Wie ik veel fotografeer is Dennis, een vriend die ik al zes jaar ken. We hebben zo’n creatieve klik dat we bijna geen woorden hoeven te gebruiken. Met hem kom ik totaal in een bubbel waarin ik letterlijk de wereld vergeet, waarin het maken van een interessant en topbeeld het enige is dat telt.”

Wanneer is een foto goed genoeg?
“Wanneer ik het geloof. Geloof ik wat ik zie, of zie ik een toneelstukje? Ook kijk ik naar de techniek: is dit fotografisch goed genoeg? En klopt de inhoud met wat ik wil maken? Als deze drie pijlers goed zijn, dan kan het beeld ermee door.”

“Hoeveel drugs je ook inneemt en hoeveel je ook feest – je komt altijd wel thuis… en wat gebeurt er dan?”

Op welk werk ben jij het trotst?
“Op mijn afstudeerwerk Am I The Border?. Dit project voelt voor mij het compleetst doordat ik er alle kanten van mezelf in heb gestopt. Ook gebruik ik verschillende media zoals fotografie, film, heb ik zelf de teksten geschreven en de achtergrondmuziek gemaakt.”

In de tekst staat dat je het leven als vrij nutteloos beschouwt. Wanneer kwam je tot het besef dat je er zo tegenaan kijkt?
“Daar kwam ik achter na mijn zware depressie, die ik had voor ik aan Am I The Border? begon. Ik was in die periode angstig en besefte me tijdens m’n herstel dat ik eigenlijk angstig was voor niks. Dat hele ‘niks’ liet me inzien dat we maar een beetje rondhobbelen en ons ding doen.”

Wat gebeurde daarna?
“Na mijn depressie ben ik heel hard gaan leven, eigenlijk té hard, als een soort tegenreactie. Zo van, ‘Ja, ik ben er nu toch, het heeft allemaal niet heel veel zin, dus ik kan maar beter zoveel mogelijk meemaken, ervaren en doen.’ Maar ook dat had weer gevolgen voor mijn psyche, want ik ging heel erg ver over mijn grenzen heen. Ik gebruikte voor mijn doen veel drugs, ging niet gezond om met mijn seksualiteit en feestte veel te hard. Maar: hoeveel drugs je ook inneemt en hoeveel je ook feest – je komt altijd wel thuis… en wat gebeurt er dan?”

Hoe was thuiskomen voor je na zo’n avond?
“Ik vond het vreselijk. Nadat ik in een enorme high zat met mensen om me heen kwam ik alleen thuis. Die twee uitersten kon ik niet goed aan, wat ik ook heb laten zien in Am I The Border?.”

“Wat je ook zoekt op het moment: je kan het vinden in het Amsterdamse nachtleven. Hoe rustig of extreem dat ook is”

Hoe kijk je terug op deze periode?
“Met een heel dubbel gevoel. Creatief gezien was het echt fantastisch: ik ontdekte verschillende manieren van fotografie en media. Gevoelsmatig was het ook eens intense achtbaan, het vroeg veel van mij als persoon en wie ik ben. Ik was blij dat het na mijn afstuderen klaar was: ik kon die periode toen echt afsluiten.”

Hoe kijk jij naar het Amsterdamse nachtleven?
“Ik heb er een haat-/liefdeverhouding mee. Ik zocht er mijn grenzen op, ik experimenteerde er met mijn seksualiteit. Wat je ook zoekt op het moment: je kan het vinden in Amsterdam. Hoe rustig of extreem dat ook is.”

Kan er iets beter?
“Het nachtleven mag wel wat meer gemengd worden. Je hebt nog steeds gescheiden gay- en heteroclubs. In mijn droomwereld gaat alles door elkaar en kun je overal heen zonder na te hoeven denken of dat wel verstandig is. Ik ben ooit geweigerd aan de deur van een niet-Amsterdamse club doordat ik een roze shirt droeg. Dat vond ik bizar.”

Wat ga je doen tijdens Nacht voor de Nacht bij NYX?
“Mijn afstudeerwerk Am I The Border? komt er te hangen. In die club heerst best wel een doolhofgevoel door alle verschillende kamertjes, zalen en gangen. Misschien komen er ook performers om je nog meer in die wereld te laten stappen waar ik me toentertijd in bevond.”



Zit je nu in een rustiger vaarwater dan toen?
“Zeker. Doordat ik afgestudeerd ben, moet ik wel serieus doen. Ik hou enorm van uitgaan, maar voor mijn hoofd is het goed als ik dat met mate doe. Ik weet niet of ik rustiger ben geworden, maar in ieder geval wel verstandiger!”

Nacht voor de Nacht 25 februari 2017 NYX

 

NYX doet mee aan Nacht voor de Nacht.
Bekijk hier het programma.

Dylan van Vliet. Foto Raymond van Mil