Laser 3.14

Vind je ’s nachts met een hoodie op en een spuitbus in de hand

De teksten die je van Laser 3.14 op de Amsterdamse straten tegenkomt zijn vaak reacties op politieke en maatschappelijke vraagstukken. De kans is groot dat je weleens een werk van hem hebt gezien zoals ‘Nobody believes the media, except when it’s in their own interest” of ‘My God drives a Cadillac.’ De anonieme street artist bracht een kleine tien jaar geleden het boek Are You Reading Me? uit en gaat tijdens Nacht voor de Nacht aan de slag bij Panama. We kletsten met Laser 3.14 over onder meer zijn stijl, dystopieën en invloedrijke personen.

Heb je weleens meegemaakt dat iemand jouw stijl nadeed op straat?
“Zo’n tien jaar geleden was er een jongen die onder de naam Kroko in de geest van mijn werk teksten spoot op straat. Hij stuurde mij destijds een bericht of ik het erg vond. ‘Nee’, antwoordde ik, ‘want hoe meer mensen de straat op gaan om zichzelf op artistieke wijze te uiten, hoe beter.’ We ontmoetten elkaar en het was een heel aardige jongen. Wat mij betreft kan de stad juist meer kunst in de publieke ruimte gebruiken. Het draagt bij aan de artiestendynamiek op straat.”

Kom je wel meer personen tegen als Kroko?
“Het genre waarin ik werk, visual poetry, is best groot en bestaat al lang. Kunst die vooral op tekst is gebaseerd is heel hedendaags; het lijkt zeker meer op te duiken in tijden van politieke turbulentie en activisme. Het is een makkelijke, snelle manier om een punt te maken. Momenteel is Ben Eine iemand die sterk werk maakt, dat gebaseerd is op woorden. Het is geweldig om ook visionaire tekstkunstenaars als Jenny Holzer en Barbara Kruger onder ons te hebben die op dit moment groter en relevanter dan ooit zijn.”

“Ik merk dat de bouwstenen voor een dystopie er nu liggen”

In jouw kunst ben je veelal bezig met vraagstukken. Waar hou je je de laatste tijd mee bezig?
“Of het wel zo gezond is om massaal mee te gaan in morele hysterie. De laatste tijd merk ik dat morele vraagstukken opgepompt worden door sociale media, dat tot massa-hysterie leidt en debatten extreem vertroebelt. De nuance valt weg, wat ik jammer en zorgwekkend vind.”

Je bent soms bezig met utopieën en dystopieën. Waar leven we momenteel meer in volgens jou?
“Wat voor de één een utopie is, kan voor de ander een dystopie zijn: de scheidingslijn is flinterdun. Ik merk dat de bouwstenen voor een dystopie er nu liggen. Het komt niet tot stand over een nachtje ijs, maar beetje bij beetje ontwikkelt het zo.”

Heb je een concreet voorbeeld?

“In letterlijke zin zien we nu overal door Europa betonblokken en veiligheidsmaatregelen om terrorisme tegen te gaan. In Duitsland zijn heftige censuurwetten tot leven geroepen om critici van het regeringsbeleid de mond te snoeren, en Engeland gaat ook die kant op. Bepaalde mensen in de Nederlandse politiek beginnen hier ook warm voor te lopen. Het gevaar van lang in vrijheid leven is dat je het voor lief neemt, maar schaam je niet als je ervoor opkomt, want voor je het weet is het weg.”

“Voor clubeigenaren is er veel te veel regulering, waardoor ze worden tegengehouden om echt all-out te gaan”

In een ander interview uit 2013 zei je dat we visionairs tekortkomen; mensen zoals Van Gogh, Socrates, Nietzsche en Fortuyn. Hoe staat het er nu mee? Zijn er al wat visionairs opgestaan?
“Als de geschiedenis ons iets laat zien, is dat er visionairs onder ons zijn die vroeg of laat naar boven drijven. Zeker in turbulente tijden duiken er stemmen op die proberen redelijkheid te propageren. Momenteel vind ik bijvoorbeeld dat de invloedrijke Jordan Peterson veel aan populariteit wint. Andere voorbeelden zijn Brendan O’Neill, Richard Dawkins en Lawrence Kraus. Dankzij YouTube komen er ook meer invloedrijke personen op, al zie ik ook dat er gevaar schuilt in het vastzitten in een filterbubbel, een echo chamber [dat een persoon alleen wordt blootgesteld aan media met de mening die hij al heeft, red.]

Ben je zelf weleens in het Amsterdamse nachtleven?
“Jawel, al vind je mij vooral ’s nachts buiten met een hoodie op en een spuitbus in mijn hand.”

Wat vind je van de clubcultuur?
“Ik begeef me er te sporadisch om een goed oordeel te vellen, maar als ik uitga vind ik de sfeer heel gezellig. De Chin Chin Club doet het goed wat mij betreft; er is een mooie mix van mensen met een leuke mix van muziek. Er kan wel iets beter: voor clubeigenaren is er veel te veel regulering. Daardoor worden ze tegengehouden om echt all-out te gaan.”

Wat ga je doen bij Panama tijdens Nacht voor de Nacht?
“Ik ga mijn visuele poëzie aanbrengen op de muren van de club. Ik werk nooit in het openbaar dus dit wordt de eerste keer. Ik kijk er erg naar uit.”

Nacht voor de Nacht 25 februari 2017 Panama

 

Panama doet mee aan Nacht voor de Nacht.
Bekijk hier het programma.

Laser 3.14. Foto Raymond van Mil