Sliptongue

Beeldmakers in de breedste zin van het woord

Joey en Lo Andela zijn broers, groeiden uit tot elkaars beste vrienden en werken samen als beeldmakers. Samen met Peter te Bos bedachten ze productiebedrijf Sliptongue en maakten ze werk voor partijen als Lowlands, Chicago Social Club en Chin Chin Club. Bij laatstgenoemde mogen ze weer aan de slag voor Nacht voor de Nacht. Joey: “We gaan die karaokekamer als ons canvas invullen.”

Hoe groot is die ruimte eigenlijk en wat moet ik me bij jullie plannen voorstellen?
“De karaokezaal van de Chin Chin Club is zo vijf bij vier meter en de muren eromheen mogen we naar eigen hand zetten. Ik denk dat we met fotografie gaan werken, zoals print. Er komen vooral dingen te hangen, maar misschien gaan we er ook wel wat op projecteren.”

Wat is de rolverdeling binnen Sliptongue?
“Ik ben grafisch ontwerper, Lo fotografeert en Peter ontwerpt. We noemen onszelf voor het gemak ook wel beeldmakers. We kennen Peter als huisvriend. Ik heb geen idee meer wanneer we hem precies leerden kennen, hij was er gewoon opeens, haha!”

Hoe was de verstandshouding tussen jou en en Lo in jullie kindertijd?
“Die is eigenlijk altijd heel goed geweest. We schelen zeven jaar; toen hij uit huis ging was ik twaalf. Hij is nu mijn beste vriend geworden, we hebben laatste een heel mooie reis door Japan gemaakt.”

“We laten in onze zines gewoon beeld zien, dat is het allervetste om te doen”

Wat was er zo mooi?
“Het is ongelooflijk hoe mensen daar over dingen nadenken, ook over bijvoorbeeld de nachtcultuur. Het contrast tussen de dag en nacht is gigantisch: overdag lopen mensen er heel keurig bij en houden ze zich echt aan de grenzen. ’s Nachts verdwijnen die totaal en gaan ze helemaal los. Lo heeft gigantisch veel foto’s gemaakt die heel mooi zijn om te zien.”

Kun je hem weleens achter het behang plakken?
“Dat valt mee, haha! Al van jongs af aan tekenen we en zijn we met kunst bezig. We zijn echt met creativiteit grootgebracht en we vullen elkaar heel goed aan.”

Op welk project ben je het trotst?
“We hebben vorig jaar een campagne voor de Chicago Social Club gemaakt die toen door de hele stad hing. Het was heel tof om samen achter beeld aan te gaan, polaroids te maken en typografie erbij te bedenken. Wat we de laatste tijd ook veel maken zijn magazines. Ze hebben niet per se een inhoud, het gaat voornamelijk om het beeld. Die zines zijn puur voor onszelf. Het fijne hiervan is dat je uit het niets kan beginnen; je hoeft niet per se een bepaalde opdracht te hebben. We laten gewoon beeld zien, dat is het allervetste om te doen.”

“Ik heb het idee dat je als Amsterdammer wat arroganter ingesteld bent; je hebt iets snel gezien en wil wat meer geprikkeld worden”

Wat vind je van het Amsterdamse nachtleven?
“Ik denk dat je in Amsterdam precies kan vinden wat je wil. Het Amsterdam Dance Event vind ik superhard. Dat het zo bekend is, zegt wel wat. Ik vind wat de Chin Chin Club heeft neergezet ook vet, da’s mijn nieuwe cluppie.”

Waar was je daarvoor veel te vinden?
“De Chicago Social Club was een paar jaar geleden supervet en voelde echt als een soort clubhuis. Dat veranderde, al weet ik niet precies waarom. Ik heb het idee dat je als Amsterdammer wat arroganter ingesteld bent; je gaat minder snel opzoek, je wil wat meer geprikkeld worden, je hebt iets snel gezien. Wat de Chin Chin Club nu allemaal doet maakt me heel tevreden.”

Denk je dat er iets beter kan in het nachtleven?
“Ik heb zo mijn twijfels bij die 24-uursvergunningen. Volgens mij gebeurt dat niet echt op de manier zoals het toen bedacht is. Als Amsterdam zich wil profileren als internationale stad, dan zijn er op uitgaansgebied nog meer mogelijkheden. Ik ben zelf niet zo’n nachtbraker die tot het licht wordt wil feesten, maar het lijkt me vet als de stad hier nog veel meer mee doet.”

Nacht voor de Nacht Chin Chin Club

 

Chin Chin Club doet mee aan Nacht voor de Nacht.
Bekijk hier het programma.

vlnr: Peter te Bos, Lo en Joey Andela. Foto Raymond van Mil