Taka Taka

verenigt de stad met dragtivism

De in Griekenland geboren Panagiotis Panagiotakopoulos (34) alias Taka Taka is kunstenaar en (drag)performer. Hij identificeert zich als hetro, maar is gefascineerd door de queercultuur en dragtivism in het bijzonder. In aanloop naar zijn optreden in Club Church tijdens Nacht voor de Nacht, spraken wij met hem over de club als plek voor emancipatie en een podium voor zijn visie.

Griekenland
“Ik was in Griekenland een professioneel judoka tot ik in 2000 opleiding ging volgen tot make-up artiest. Zo ontdekte ik de queer-community waar ik mensen ontmoette die mij lieten zien hoe de gemeenschap werkt, en wat emancipatie en empowerment is.

Nederland
“In 2009 kwam ik naar Nederland voor mijn studie aan de Rietveld Academie. De eerste paar jaar ging ik letterlijk nooit uit in Amsterdam. Ik wilde me eerst richten op mijn studie. Pas later, toen ik voor mijn opleiding meer ging verdiepen in de queercultuur en ook een plek zocht om te performen, ging ik de nacht in. Natuurlijk had ik mijn weg al gevonden naar de musea en gallerijen, maar ik dacht; als ik wil weten hoe de queer-community zich verhoudt tot de stad, moet ik niet in het museum zijn, maar op de plekken waar het de scene zich manifesteert.”

Church
“Ik kwam na wat research in contact met Church. Nadat ik ze videos van mijn werk had gestuurd hebben ze mij gevraagd om daar een show te doen. Die eerste show ging heel goed, dus vroegen ze mij om het vaker te doen.

“Toen heb ik eerst drie maanden de club geobserveerd. Met mijn camera filmde ik shows van dragqueens tijdens Blue, dat is de wekelijkse donderdagavond in Church dat niet verbonden is met een fetisj en waar iedereen welkom is; verkleed, of niet verkleed, straight, gay, transseksueel — écht iedereen. Ik keek aandachtig hoe ze eruit zagen, hoe ze zich relateren tot objecten, gender, sexualiteit en wat het voor hun betekent om een podium te hebben.”

“Ik vond het interessant om van dichtbij te zien hoe de community daar wordt gebouwd. Natuurlijk draait het voor Church ook om het maken van winst, maar ze bieden wel een plek voor een gemarginaliseerde groep. Het is enige plek in de stad die draait om je persoonlijke fetisj en waar je individuele sexualiteit kunt ontdekken.”

“Wat Richard Keldoulis (alias Jennifer Hopelezz, oprichter Club Church) heeft opgezet, zou niet kunnen in mijn geboorteland. Sinds vorig jaar ben ik er art director, en ik ben blij en trots dat ik er onderdeel van uitmaak.”

Dialoog
“De club is een platform waar je een dialoog kunt hebben doormiddel van kunst en performance. Ik hou van musea en gallerijen, maar het zijn niet de plekken waar onderwerpen als HIV, PrEP en acceptatie van gays in de maatschappij besproken worden. Hoe verenigen we de jongere generatie om te praten over bewust clubben en over de gevaren van HIV? In de club zijn er mensen die mij en mijn visie begrijpen en delen. En ik gebruik kunst als middel om het dialoog te starten, zodat je de volgende dag er nog eens over nadenkt of met anderen over hebt.”

Verbinding met de stad
“We proberen met voor iedereen toegankelijk te zijn: er worden in Church debatten georganiseerd, we geven interviews aan studenten en laten hun de ruimte zien. Mensen weten waar ze ons kunnen vinden. Wekelijks op donderdag hebben we Blue waar iedereen welkom is. Veel mensen krijgen een negatief beeld als ze horen over de sex in Club Church, daarom gaan we ook de straat op zodat mensen ons kunnen leren kennen. Zo zoeken we de verbinding met de rest van de stad.”

Rupaul’s Drag Race
“Het is mooi dat zo’n televisieprogramma drag in de woonkamers van veel mensen brengt. Aan de andere kant: binnen onze gemeenschap zal drag nooit tot televisie gemaakt worden. Drag is geen theater; drag manifesteert zich in de club — op de wc, in darkrooms, op het podium en in de backstage. Voor mij is dragtivism een manier van emancipatie en het verenigen van mensen. Mijn wens is dat jongeren naar clubs gaan om de queer- en dragcultuur in haar context te zien.”

Nacht voor de Nacht Club ChurchClub Church doet mee aan Nacht voor de Nacht.
Bekijk hier het programma.

Taka Taka. Foto Raymond van Mil