Thomas van Linge

schaamte en zonden in heterotopia

Tijdens Nacht voor de Nacht kun je het nog nét meepakken: de laatste dag van Tijdgenoten: Heterotopia in De School. Thomas van Linge (29) is een van de kunstenaars die zijn werk toont tijdens deze groepsexpositie. Met een serie toiletpotten geeft hij invulling aan het begrip ‘heterotopie’.

Met Tijdgenoten: Heterotopia kan Van Linge weer iets van zijn bucketlist afstrepen: exposeren in De School — zijn favoriete club in Nederland. “Ik wilde daar graag mijn werk tonen en was geïnteresseerd in de overeenkomsten tussen een kunstruimte en een club”, vertelt hij enthousiast. “Ik heb heb Gabriel Rolt van HE.RO (expositieruimte in Amsterdam-Noord, red.) benaderd met dat idee en hij heeft bij De School het balletje opgegooid.”

Urinoirs
Wat volgde was een samenwerkingen tussen HE.RO en De School voor de zesde editie van Tijdgenoten, met als thema ‘heterotopia’. Van Linge’s Fountain serie maakt er deel van uit. Een serie installaties met urinoir-achtige sculpturen die zo uit een nachtclub lijken te komen. “De serie benaderd een toiletruimte van een club als een heterotopia. Op een publiek urinoir gelden andere ‘regels’ dan elders. Het is een plek van zowel schaamte als zonden en allerlei persoonlijke fenomenen die je normaal gesproken in een andere setting niet zou hebben.”

Een werk uit dezelfde serie heeft ook gestaan op Art Rotterdam, een kunstbeurs. Die context doet wat interessants met het werk, legt Van Linge uit. “Op Art Rotterdam loop zo’n ander publiek. Daar is het bijna een exotisch beeld, in plaats van dat het een bepaalde beleving oproept. Als je iets in de context presenteert zoals De School, geef je ruimte om te kijken naar een beeld dat losstaat van alle associaties die een kunstpubliek binnen een kunstruimte zou hebben. Op een kunstbeurs wordt bijvoorbeeld gelijk gerefereerd naar Marcel Duchamp die als eerste een urinoir readymade tentoonstelde.”

Nachtcultuur
Onder de naam Randstad is Van Linge ook actief als dj en producer. Daarnaast is hij mede-oprichter van de labels BAKK en Rubber en cureert hij de podcast serie Rubber Tijd. In zijn kunstinstallaties herken je vaak elementen uit de nachtcultuur. Van Linge: “Omdat mijn werk kijkt naar hoe technologische en industriële ontwikkelingen gerelateerd zijn aan culturele ontwikkelingen, is de stap naar het nachtleven snel gemaakt. De oorsprong van elektronische muziek ligt in de sociale impact van industrie en technologische ontwikkeling. Instrumenten werden digitaal, en in oude fabrieken werden warehouse raves gegeven. Die twee ontwikkelingen zijn direct met elkaar verbonden.”

Balans
Pingelen op een synthesizer of het schaven aan een kunstinstallatie, het zijn voor Van Linge twee totaal verschillende processen. “Mijn sculpturen zijn planmatig en uitgedacht, er wordt weinig aan toeval overgelaten. Het is een lang en soms frustrerend proces van materialen en onderdelen in elkaar zetten, waarin ik veel samenwerk met bedrijven om dingen op de juiste manier te krijgen.”

Het produceren van muziek gaat een stuk organischer, legt Van Linge uit. “Ik zit achter mijn mijn synthesizer en begin gewoon, zonder dat ik echt een idee te heb van wat de uitkomst moet zijn. Het is een leeg canvas. Ik draai aan knoppen en als iets fijn klinkt, ontwikkel ik het verder. Op deze manier ontplooi ik echt twee kanten van mijn creativiteit. Aan de ene kant een hele spontane vorm van werken, het andere planmatig waar ik langer over nadenk en waar veel werk in zit.”

Die afwisseling tussen processen heeft hij nodig om in balans te blijven, vertelt hij. “Ook mentaal. Als ik alleen maar sculpturen maak, is mijn leven vrij eentonig. Dan maak ik een hoop uren in mijn atelier. Als ik alleen maar muziek maak voel ik me een beetje onrustig en moet ik weer iets tastbaars doen.”

Nacht voor de Nacht 25 februari 2017 SchoolDe School doet mee aan Nacht voor de Nacht.
Bekijk hier het programma.